JLB gaat (een laatste keer) naar zee (29) Luc De Groot en de Ronde van Frankrijk

Leestijd: 3 minuten

Het is nu echt officieel, vandaag begint de zomervakantie 2018. Mooi, dan kan deze column ook even op rust. Geen nood, ik gooi het enkel over een andere boeg. Vanaf volgende week zondag ga ik niet enkel af en toe naar zee, maar ook naar ‘Olland. Zo’n vijftien weken lang zelfs. Vijftien hoofdstukjes die één lang verhaal vertellen. Een nostalgische, leerrijke en vaak amusante reeks. 

Kondigt de zomer van 2018 zich mooi aan, helemaal anders was dit in 2011. Eind juni werd ik gebeld door een wederzijdse vriend dat het niet goed ging met Mario Van Styvendaele, in radiomiddens bekend als Luc Degroot. Op dinsdag 5 juli was het avontuur definitief voorbij voor ‘den Lukken’ op deze aardkloot. Over vier dagen, is dit ook alweer zeven jaar geleden. Zucht… Of hoe een zomervakantie toen in absolute mineur begon.


Lees verder onder de advertentie


Denderhoutem – 28/08/2005. RadioVisie en PROS organiseren RetroVisie FM. Een dag boordevol verhalen over de radio van toen. Met tientallen gasten die hun sterkste verhalen kwamen vertellen. Ook Luc Degroot deed zijn ding.

De dood van een radiolegende. Al bij leven. Een triest einde dat mij doet terugdenken aan het begin… Ik ontmoette LDG, hij had nogal wat pseudoniemen, voor het eerst drie dagen voor het einde van de Tour de France die Lucien Van Impe won in 1976. Hij moest nog zeventien worden in de maand augustus van dat jaar. Zomaar, met z’n brommertje was hij van Aalst naar Geluwe gereden. Op goed geluk, want er was niks afgesproken. Een afstand van tachtig kilometer overbruggen, langs gewest- en gemeentewegen om een namiddagje over… radio te kunnen praten. 

Nu kwamen er in die jaren wel meer mensen langs ten huize JLB. In 1974 was ik samen met Frans Schuurbiers de Vereniging voor Vrije Radio begonnen. We gaven het gedrukte maandblad Baffle uit, de voorloper van RadioVisie. Radiofans en radiomakers sprongen graag binnen in de Lourdesstraat in Geluwe. Er waren steeds hapjes en drankjes en vooral verhalen, veel ‘vertellingen’, die nergens anders te horen of te lezen waren.

Er kwamen ook veel mensen die wilden meewerken met de vereniging en het blad, maar niet iedereen had de juiste motivatie of een goede pen. Raar, maar al na een half uurtje praten had ik door dat Mario die twee eigenschappen wel in zich verenigde. Hij overtuigde me om een dagboek bij te houden voor Baffle over de gebeurtenissen in het Belgische radiolandschap. ‘Een beetje zoals Hans Knot dit doet’, waren z’n precieze woorden.

Hans maakte voor Baffle inderdaad het Day-to-day report. Maar omdat hij in het verre Nederlandse Groningen woonde, miste Hans wel eens iets wat in Vlaanderen gebeurde. Mario had het gat gezien en werkte vanaf het najaar 1976 in een soort ‘duobaan’ met Hans. Zijn verslagen waren gedetailleerd, uitgebreid en steeds netjes op tijd vooraleer de teksten naar de drukker moesten. In februari 1977 hield Baffle op en werd korte tijd nadien opgevolgd door RadioVisie. Het Day-to-day report werd verder gezet.

Het contact met Mario bleef behouden. Vele tientallen jaren, goed voor honderden verhalen. Met ééntje wil ik heel graag besluiten. Daarvoor moet ik weer terug naar de Tour van 1976. Lucien Van Impe droeg de gele trui. Dat hij de Ronde van Frankrijk zou winnen, was niet onmogelijk, maar ook nog lang niet zeker. Mario had niettemin op z’n bromfietsje al een sticker gekleefd; ‘Van Impe Tourwinnaar 1976’. Toen ik hem lachend vroeg of hij soms een glazen bol had, kwam het eerlijke antwoord: ‘Je moet al eens een risico durven nemen. Nu ben ik tenminste de eerste die ze heeft laten drukken en ik ben dus ook de eerste om ze te verkopen hé…’. 



En weg was hij wederom voor een nieuwe rit van tachtig kilometer, terwijl de eerste regendruppels neerpletsten… Zestien jaar jong, bijna zeventien. Ik was ervan overtuigd dat we nog veel van Mario zouden horen….

° Morgen, maandag 2 juli komen we in Het Middagblad terug op Luc De Groot met een… nieuw filmpje, waarin hij een rol opeist. 

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

JLB gaat (soms) naar zee (28) Tante Terry en Paula Semer waren vriendinnen Ik ben een niet-tv-kijker. Of dit een zelfstandig naamwoord is met een eigen invulling, dat moet ik straks eens opzoeken. Maar ik hou wel van een potje voetbal. Ik kom dezer dagen ...
JLB gaat (soms) naar zee (27) U luistert naar een herhaling van BRT4 Het leuke, interessante en bevoorrechte van een project als RadioVisie is het feit dat verleden en heden netjes naast elkaar bestaan op één plek. U kent de boutade; ‘Enkel als u he...
JLB gaat (soms) naar zee (26) Misschien ben ik geen echte Belg Belgen staan een pak meer argwanend tegenover moslims dan andere West-Europeanen, dat bleek deze week uit een nieuwe rondvraag van het Amerikaanse Pew Research Center. Bijna vier o...
JLB gaat (soms) naar zee (25) De eerste vrouwen in mijn jonge leven; Veronica, Caroline en... In de maand augustus gaat alweer een radio-evenement door in Kortrijk waarbij gefocust word op de zeezenders. De aanzet is moedig en nobel: het verleden bewaren voor de toekomst. E...
JLB gaat (soms) naar zee – 24 (video) Wat is er eigenlijk aan de hand? Eigenlijk... Vandaag vieren we Pinksteren, een feestdag en/of een hoogdag in de play offs voetbal, maar bovenal voor velen een ideaal onthaastingsweekend. “Mooi, dan breng ik mijn zeezender-fot...
JLB gaat (soms) naar zee (23) Duitse gründlichkeit in geluid en geschreven woord Ik werd deze ochtend wakker in het gezelschap van Guus Meeuwis. Om niet verklaarbare redenen hoorde ik voortdurend een strofe van ‘Het is een nacht’ door mijn hoofd spoken. “Een sc...
Deel of print dit artikel
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound

1
Reageer op dit artikel

avatar
1 Aantal reacties
0 Antwoorden op reacties
0 Volgers
 
Meest beantwoorde reactie
Artikel met de meeste reacties
1 Personen die reageerden
Jan D.M. Personen die recent reageerden
  Inschrijven  
Abonneren op
Jan D.M.
Gast
Jan D.M.

Nog regelmatig passeer ik aan het “radiocafeetje Dirk Martens” in de Molenstraat te Aalst. Het staat er triestig bij van toen Mario het verlaten heeft. Met het overlijden van een “radiolegende” heeft ook het cafeetje het begeven. Enkele kilometers verder in Mere staat het wielermonument Lucien te pronken op de rotonde, nu in een WK-outfit. En nog iets verder in Heldergem staat het radioclubhuis van “PROS” die spijtig genoeg naast een zendvergunning greep.

Meer in Column
Het vinylmoment van Manneke Pop – 24 (video)
Nostalgische column Hans Knot (28)
De Coverack Dossiers – 8 (video)
Plaatje maar weer – 19 (video)
Kicken op radio en zo… (2)
Kolder en Klodder – 29 (video)
Sluiten