De Zaak Natsie (2) Wanneer de vlag de lading (niet meer) dekt

Leestijd: 3 minuten

Zon, zee, strand? Neen dankuwel. Het gevoel van zand tussen mijn tenen geeft me de kriebels, al van toen ik klein was. Geef me maar een toegangskaartje voor een museum. Een radiomuseum bijvoorbeeld. Bestaat dat? Zo’n museum met lampenradio’s, de oude studio van Radio Huppeldepup, een afgedankte reportagewagen, de drive in van Maeva, een oude Contact-zender, een reddingsboei van de MV Mi Amigo, de dubbeldekbus van Radio Gemini? Een doe-museum, waar je onder begeleiding van een bekende radiostem zelf eens een paar platen kan aankondigen. Lijkt me leuk.

Neen, daar zijn geen centen voor. De overheid wil onze radiogeschiedenis liefst zo snel als mogelijk vergeten. Zeker de periode waarin de ‘vrije jongens’ massaal dipooltjes door hun dakvenster staken om de buurt te voorzien van muziek, gewauwel en storingen. Zo af en toe zat er, tot groot ongenoegen van de bevoegde ambtenaar ook wel eens iemand tussen die erin slaagde om verder te geraken dan de buurt.


Lees verder onder de advertentie


Meer nog, zo af en toe slaagde iemand erin om populair te zijn. Populariteit in de media equals macht equals problemen met allerlei instanties. De ‘vrije jongens’ werden met groot vertoon opgejaagd en opgesloten. Nogal wiedes dat een Minister van Cultuur niet snel een cheque schrijft ten voordele van zo’n initiatief als een radiomuseum. Waar moet je dan terecht als initiatiefnemer? Crowd funding? Nog iemand een miljoentje teveel?

Geld en macht, daar draait het toch om? Liefst zo veel mogelijk. Liegen is toegestaan. Kijk nu naar die ene politieke partij en hun Vlaamse leeuwen. Eigen volk eerst, maar wel vlaggen bestellen in een lage-loon-land. Ik heb totaal geen interesse in politiek, vandaar dat ik ook niet op de naam kan komen van die koning-der-dieren-partij, maar aan dit verhaal zit echt een geurtje. En ergens heeft het te maken met media, volg mij eventjes. Vlaggen verspreiden voor de verkiezingen. De Vlaamse vlaggenmakers zijn boos. Tiens, dat is dan toch een bewijs van slecht bestuur.

Zo’n nationalistische partij zegt toch tegen haar medewerkers: “Maat, bestel die kaarten eens bij de Jean-Louis”. Daar zit het probleem. Jean-Louis noemt Jean-Louis de Cartier de Marchienne. Nu begrijp ik het! Dilemma. “Maat wat gaan we doen, bestellen we bij een adelijke familie of laten we ons vlaggen maken in China?” Ik kan me voorstellen dat ze daar op het partijbureau men hun handen in het haar hebben gezeten. “Ach, weet je wat? We bestellen die vlaggen via een kennis en zeggen daarna dat we niet wisten dat…”. De medewerker in kwestie: “Jawohl, toevallig doet een vriendin van me in promotietoestanden”. 

Pas op ik zeg niet dat het echt zo is gegaan, ik fantaseer er maar een beetje op los op basis van een verhaal dat ik een paar dagen geleden hoorde. Feit is wel dat er iets niet klopt. Op zich is dat al erg genoeg want stel nu dat deze partij ooit nog eens een mediaminister mag leveren. Dan zijn er die nooit nog een licentie krijgen. Ikzelf bijvoorbeeld. Om er maar eentje te noemen. En daar wou ik toe komen. Machtsmechanismen noemt men dat. In principe heeft een minister geen directe zeggenschap over het toekennen van subsidies of licenties maar wat als de excellentie een bevoegd ambtenaar de opdracht geeft om af en toe iets ‘op te rekken’? 

Ik ben benieuwd wiens frequenties straks zal afgenomen worden. 

Smak, Natsie

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Dick is (nog steeds) radioactief – 1 (audio) Radio Twee Twee Zeven was er maar even RadioVisie heeft een nieuwe columnist op donderdag. We gebruiken een eufemisme - de in radiomiddens niet geheel onbekende Dick Offringa -. Hij volgt Marten Coverack op, die na vijf...
Plaatje maar weer (30) Kijkt u mee? Kijkt u mee? U kan er niet meer langs zien, zoveel camera's hangen er in de stad, in parken, in gebouwen, op voetbalvelden en autowegen. George Orwell was klaarblijkelijk een ziene...
Kicken op radio en zo (14) Vernieuwing bij de radio Vernieuwing bij de radio. Doen we daar eigenlijk nog wel aan? Of kiezen we toch allemaal voor de veilige, bekende weg? En valt er eigenlijk wel wat te vernieuwen aan radio? We zijn...
Kolder en Klodder – 41 (video) Man of the world Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Fiets in de media “Moeten wij niets klaarmaken voor een bezoek van de minister aan de Intern...
De Playa Papers – 11 (audio en Baffle 21) ‘Onweerswolken’ in Play de Aro In september 1976 was ik met Frans aan een nieuwe Spaanse werkvakantie toe. Zo enthousiast bij het vertrek en aankomst, zo ontnuchterend bleek de sfeer na enkele dagen in Playa de ...
Het Vinylmoment van Manneke Pop – 35 (video) Chris Rainbow: Give Me What I Cry For Heb ik je al verteld over de rituelen aan boord van een zendschip? Ik dacht het niet. Bij Radio Caroline presenteerde ik op woensdagmiddag het programma ‘School’s out’, nadien heb ...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
JLB gaat (soms) naar zee (19)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 13 (video)
Nostalgische column Hans Knot – 17 (video)
Kolder en Klodder (18)
Plaatje maar weer (12)
JLB gaat (soms) naar zee (18)
Sluiten