fbpx

RadioVisie

  • .
    TVV Sound
    .

Dit is het slot van Kolder en Klodder – 100 (video)

‘Het einde van een strijdperk

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

‘Alles is op’

“Zijn mijn papieren klaar?” vroeg Klodder toen hij zijn laatste werkweek begon. Het team van Dienst Mediazaken had drastische wijzigingen gekregen van de nieuwe regering: per 1 november werd diensthoofd Kolder overgeplaatst naar de dienst Jeugd, en Klodder mocht vanaf 11 november met prépensioen. “Op de dag van de wapenstilstand” lachte hij, “dan mag ik niet meer terugschieten!” De dienst zelf werd per direct daarna opgeheven.  

“Ik heb nog even getwijfeld van de Dienst Media een Dienst Medelijdia te maken” legde minister Benji uit in een verzameld persbericht, hij had immers alle begrip en medelijden voor omroepen, die zwaar getroffen waren door de procedurestormen, vaak zelfs ontstaan bij de overheid. “Maar er is gewoon geen geld meer” had Benji gezegd. “Maar waar zijn de koekjes dan?” had Gertje Verhulst nog gezongen. “Op, op, alles is op” zong Samson terug. 

‘Een Korfoe-ke’

“Wat moet ik op de Dienst Jeugd gaan doen?” vroeg Kolder. Als Diensthoofd had ze natuurlijk uitstekende beoordelingen gekregen door de jaren, iedereen kreeg dat, behalve wie overhoop lag met de chef, of te luid snurkte op kantoor. “Ik ken niets van de moderne jeugd” had ze nog geprobeerd, maar het hielp niet. “Ik ben volop geld aan ‘t uitdelen, net nog 20 miljoen voor 63 jeugdhuizen, ik heb dringend hulp nodig” antwoordde Benji.   

“Alles was toch op?” zei Klodder nogal stout, want hij kon toch niet meer afgedankt worden. Volgens Benji had de vorige minister, Svengaboy, al geld moeten lenen om alle raadsmannen en adviseurs te betalen. Het Rekenhof had zelfs berekend dat er voor een eventueel akkoord met HIT, geen verborgen schatten meer waren. “Voor een Kor-foeke” zei Klodder, want zo werd dat genoemd sedert de werkmeeting van minister Van Mechelen, tijdens zijn vakantie. 

Dertig en veertig

“Uw radiomakers sinds de Middeleeuwen… uw aandacht graag voor… Lex & Van Leeuwen!” zei plots een stem, die uit het radioverleden kwam. In 1985 vervingen Lex Harding en Bart van Leeuwen éénmalig Curry & Van Inkel, een opname daarvan was terug opgedoken. “Deze was ik echt compleet vergeten” liet Bart weten. Als hij al zijn programma’s zelf bijgehouden had, dan zou hij in alle huizen van zijn straat in Hilversum moeten gewoond hebben!   

“Ik ben 30, maar ik voel me 40” zei Bart in het programma. Na een half uur pikte Lex in met “ik ben 40, maar ik zie er uit als 30”. Ondertussen was het 34 jaar later, had Lex toen al een voorgevoel gehad dat Bart later wel eens iets zou vergeten? Hij zette er een krakende ‘Herinnert u zich deze nog?’ achter, én Start me Up van The Rolling Stones! “Ik kwam hem per ongeluk ergens op het spoor” zei de luisteraar, die het dus ook maar teruggevonden had.

‘Zjanten van een zjeep’

“Sorry” zei VTM-presentator Davy Parmentier. Had hij spijt dat hij die opname niet eerst had gevonden, om de mannen van de radio live te confronteren? Davy had ingezien dat een rouwproces om Wielemie iets anders was dan honger naar kijkcijfers. ’Sorry komt altijd te laat’ dacht Jan Van Rompaey, en hij vroeg zich af ‘wie bij VTM Davy zou gaan terechtwijzen’. Zelf kende hij er enkel de mensen van wie hij een contract met veel nullen had geweigerd. 

Zoooo slecht, bagger, de slechtste talkshow ooit’ had Davy al over zich heen gekregen op sociale media, en nu brak die praatgast-kampioen hem nog eens volledig af? “Wat een dag!” riep Davy Parmentier. “Je moet dat beter voorbereiden” zei Jan weer. Hij had het vliegend tapijt gekregen van de hond die met Karen Damen ging shoppen, een clown met ballonhondjes, Andy Peelman zonder hondjes bij prins Laurent, en de zjanten van een zjeep

‘Gezete zetels’

“Ik werk al lang achter de schermen, en voor het eerst vandaag op het scherm” zei Davy weer. De autocue stond blijkbaar nog op de geschrapte pilootuitzending, want toen had hij net hetzelfde gezegd. Gelukkig kon hij ‘Kaarin Daaaame late sjoppe’ met een hond die niet ‘kwèèèèilde’, en dat Jacques Vermeire werd weggegeven was ‘écht’. Er was ook elke dag een zetel uit de woonkamer van een kijker, bij VTM mocht het nog een klimaatkilometer kosten. 

“Daar heeft al veel volk in gezete” zei de kijker, over de zetel waar Karen Damen al in zat. “Allee gezeten he…” lachte ze, en Karen schoof wat ongemakkelijk heen en weer. Sedert zij Gert Verhulst kende wist ze dat zelfs de zetels nooit veilig waren! Bij Radio BOO in het ‘verre’ Bilzen, schoof presentator Chris Geerts nog even wat dieper in zijn zetel. Hij was live op de weekmarkt in Tongeren, met boeiende gesprekken, en weg te geven prijzen. Wat een markt! 

‘Would Be’

“Sorry” zei Sven Ornelis. Hij ook al? Waren de radiomensen plots bezeten van het ‘sorry-virus’ dat sommige politici regelmatig trof? Zou ‘Het was maar een grap’ dan nog volgen? Volgens sommige luisteraars had Sven té vrolijke berichten gepost op sociale media, zijn Barcelona Special als Would Be Chef. ‘Ik ben zot van Barcelona, ik kom er nu al tientallen jaren, en sinds 2013 hebben we er ook zelf een flatje gekocht’ schreef hij in september nog. 

Zoiets komt natuurlijk hard aan in een voetballand zoals België. Rode Duivel Kevin De Bruyne scoorde in 2016 wel grandioos in Barcelona, maar de voetbaldollars van Barça gingen toch aan onze topspelers voorbij. Zoiets wreekte zich natuurlijk in reacties op een ‘would be’ die dan in Barcelona de held wou gaan uithangen. Sven plaatste ook nooit foto’s waarin hij met een boot naar Barcelona aan ’t varen was, hij was geen ecologisch voorbeeld in reizen. 

Halfleeg glas nog eens halfvol

“Ik heb een druk leven” reageerde Sven. Door de week stond hij heel vroeg op voor zijn werk, net zoals de mensen in de bouw, of diegenen die de drukke ochtendfiles wilden vermijden. Sven schreef ook een column en een blog, en hij speelde zo’n twee tot drie dj-sets per week, overal in het land. Allemaal zelfgekozen bijverdiensten. ‘Work hard, play hard’, voor zo’n dikke 1.000 euro per DJ-uur, het maandloon van sommige luisteraars. 

“Sorry dus” liet Sven nog eens weten, en dat het echt nooit zijn bedoeling was geweest om mensen te beledigen. Dat de uitvinding ‘Foute Muziek’ op Qmusic toen al jaren in Nederland werd gebruikt was puur toeval. En dat zijn radiostunts dikwijls ook eerst in ’t Engels op Amerikaanse radiowebsites stonden, wat kon hij daar aan doen? “Ik ben van nature gewoon een positieve mens” zei Sven, en hij schonk zijn halfleeg glas nog eens halfvol.   

Feel Good

“Nu ik u toch aan de lijn heb” vervolgde Ornelis, “via Would Be Chef mag ik een weekend voor 2 verloten in SN Logies, de B&B van Sven Nijs in Tremelo”. Zo’n kamer met ontbijt kostte toch 100 euro per nacht, daar moest Ornelis zelf ongeveer 5 minuten DJ voor spelen. “Er is een prijsvraag” zei hij, “wat is de voornaam van de ongelofelijke goede zoon van Sven Nijs?”. Rode Duivel Courtois mocht niet meedoen aan de wedstrijd, wegens dubbel belang.  

“Herinnert u zich De Cisse nog?” klonk het op Radio Contact. De RTL-groep had een paar aandeelhouders uitgekocht, een Feel Good voor Francis Lemaire: hij kreeg nog eens 3 miljoen euro, bovenop de 5 miljoen die hij al had. “Gaat u nu een flat kopen in Barcelona?” vroeg een journalist. De Cisse was opgegroeid in Molenbeek en had zijn radiosporen in Koekelberg, hij bleef met zijn vermogen van 43 miljoen weg uit de Catalaanse hoofdstad. 

De Eeuw van de Radio

“Er is beweging aan de studio’s van Willy” liet DJ Terriër plots weten, via DAB+. De Indierockgroep The Editors traden er op in Free Willy, een live-sessie op de vrije-radio-vrijdag van de rockzender. “Als er genoeg Duvel indie frigo is” liet muzikant Elliott Williams weten, die zich nog herinnerde hoe zat hij daarvan geweest was na het 1000e optreden op Rock Werchter, en dat zij gelukkig net daarvoor, en nog half nuchter, hadden mogen geven.

“Wij hebben nieuwe studio’s maar ik stuur geen foto’s omdat het nog niet af is” meldde Bart van Leeuwen op sociale media. Als radiorat wist hij dat zo’n bericht anderen uitdaagde om dat wel te doen. Even later zag iedereen het nieuwe heiligdom van de Nederlandse Publiek Omroep: van de schuivers Vork A en Vork B tot  Omnimulti 1 en Nieuws 1. Simpel toch? Zeker als men ook nog boeken ‘We waren er bij’, over De Eeuw van de Radio kon winnen? 

Euthanasie van radio

Totaal onverwacht mengde de 91-jarige Lutgarde Simoens zich in het debat. “Een eeuw oud worden?” vroeg ze, “ik ben niet ongeneeslijk ziek, maar daar wil ik zelf over beslissen”. Gwendy Rutten had het gehoord. Haar blitzcarrière als voorzitster van Open Veel Delay zat er bijna op en ze kon een nieuwe boost wel gebruiken. “Dat is voor ons een legitieme vraag” zei Gwendy, die ooit meer aandacht kreeg met haar nieuwe bril, dan met haar opmerkingen. 

“Er moet een wettelijke regeling komen” zei ook de 94-jarige Paula Semer, die vooral meer aandacht vroeg voor bejaarde mensen. “Zijn bejaarde radiomensen daar ook bij?” vroegen een aantal ex-medewerkers van omroepen, die niet meer erkend waren door Svengaboy.  “Een voltooid leven” zei Paula Semer nog. “Wij zijn momenteel voltooid aan ’t doppen” antwoordden die radiomakers weer. De euthanasie van radio was gratis, en niet op verzoek. 

Radio met de babyfoons

Het waren dan ook nog dagen van herinneringen aan overleden familieleden en vrienden. “Een hemelse held” zei Guy Swinnen op de radio, over zijn eeuwige Scab, Willy Willy. “Hij heeft tot op de MIA’s meegespeeld” zei Guy, hij bedoelde de Awards in de muziek, en niet de buurmeisjes van sommigen. “Mesaboogie Feedback” zong Guy over Willy op Radio 1. “And a heart like a Rolling Stone” vervolgde hij op JOE. Lang zullen ze leven? Toch 59 jaar. 

“Wij speelden samen radiootje met de babyfoons” zei acteur Tom Van Dijck bij Marcel Vanthilt op Radio 1. Tom herdacht Christophe Lambrecht, die ooit begon te presenteren bij Radio Halo in Herentals. “Hij was de oudste bij StuBru” legde Tom uit, ‘nonkel’ werd slechts 40 jaar. “Sometimes it snows in April” herinnerde de geest van Prince. “In Barcelona wordt het deze week toch 20 graden” reageerde Sven Ornelis. All good things, they say, never last

Trucking good radio

“Ik wilde als klein jongetje al bij de radio” zei Frits Spits, die verkozen was tot belangrijkste radiomaker van de eeuw. “Door een vakjury” lachte Klodder, daarmee verwijzend naar de bokkesprongen van Svengaboy tijdens de eerste erkenningsronde. “Die radiomensen zijn precies allemaal vroeg begonnen?” merkte Kolder op. Frits had in Rosmalen ooit een radiowedstrijd gewonnen en mocht toen proefdraaien in Hilversum. Daar was hij gebleven. 

“Wat zou je nog willen na al die jaren” vroeg iemand aan Frits. “Een jaarlijks Gala voor Nederlandstalige muziek” antwoordde Frits, die vond dat zoiets een culturele plicht was binnen de publieke omroep. “Er wordt zoveel moois gemaakt en we horen het nooit” zei de gevierde radioman. “Wij gingen vroeger de boer op met Nederlandse sterren” reageerde Bart van Leeuwen weer. ‘Trucking good radio’ schreef iemand daaronder. 

‘Oh Mamma Mia’

Er kwam noch meer respect voor bejaarde radiomakers in Nederland. “In de lijst van 100 onvergetelijke radiomomenten staat ook veel van de zeezenders” meldde NPO Radio 1. Er kwam applaus uit Duitsland, waar de eeuwige Du-zanger Peter Maffay op 70-jarige leeftijd nog aan een carrière als radiopresentator begon. “Die Art und Weise” lachte der Peter, die zich nooit de mond liet snoeren, zelfs niet over zijn politieke of maatschappelijke voorkeur. 

Oh Mamma Mia” riepen Queen en Abba tegelijkertijd, toen ze weer als enigen overbleven in de 70 van de jaren 70 op Radio 2. Barry White had net ‘You’re the third, the past, my highest thing’ gezongen op plaats 3. Abba kon het huzarenstuk van vorig jaar niet herhalen en werd weer van de eerste plaats geduwd door Queen. Radio 2 liet meteen weten dat er geen VAR was om te controleren, maar dat de lijst was samengesteld door een vakjury. 

Maximum bedenktijd

Lijstjes waren de nieuwe eenheidsworst geworden van de grote landelijke en nationale omroepen, wel met gecensureerde keuzelijsten, en meer voor de CIM-cijfers dan voor de luisteraars. Het najaar had lijstjes, het eindejaar en het voorjaar, de zomer en ook elke weertype, een jarige herinnering, of gewoon een Schaamteloze Top 100 van TOPradio, waar Jeroen Gorus en Koen Van der Sloten ‘How much is the Fish’ als nr. 1 aankondigden. 

“Hoe zit het eigenlijk met de 18 kandidaten voor de laatste 8 frequenties?” vroeg Kolder. In Essen-Wuustwezel, Maaseik, Mol, Ninove, Roeselare, Sint-Niklaas en Tienen, begonnen de aanvragers zich ongerust te maken. ‘De vakjury’ ging stilaan naar een maximum bedenktijd voor die erkenningen, hopelijk kwam daar geen nieuwe veldslag aan procedures van. Over een sportprogramma, het merk van het mengpaneel, en een samenwerking met Flair. 

Kerkhofsfeer

“Vóór eind november moet alles beslist zijn” zei Klodder. “Ik moet niks” had Svengaboy nog gezegd, voor zijn vertrek naar Brussel. “Ik moet alles nog krijgen” liet de nieuwe MM Benji weten. “Ik moet nog veel nalezen” had de verantwoordelijke van de afdeling ‘Erkenningen’ laten weten. Er zaten dan ook weer meerdere aanvragen van Bolle Geert in, die vergiste zich wel eens van omroep in het kopiëren, en dan was het altijd zoeken geblazen! 

Who you gonna call?” klonk het op Radio Kompas. Ghostbusters! Bij De Vrienden van de Radio was Annelore Vanhooren er vandooren naar de Ardennen. Dat bleek iets te ver om na te gaan of ze haar okselhaar liet staan, maar niet te ver om Whistley Jack te volgen naar een café waar Amy Winehouse nog had op…gediend! Er waren ook nog straffe verhalen over de mannelijkheid, en een neergeschoten slachtoffer. Ideaal voor de kerkhofsfeer van het jaar! 

De afwas van de politiek

“Het is een mooie studio met daglicht, maar de verlichting mag meer sfeer hebben” liet Bart van Leeuwen weten over de nieuwe studio van NPO Radio 5. Het antwoord kwam snel: de verlichting zou iets later volgen! “In Nederland is het veel plezanter op de radio” zei Kolder, die haar leeggemaakte kasten al afsloot. Op dat ogenblik werd Donald Troemp nog eens uitgejouwd op een sportwedstrijd in Amerika. Een spel werkte nog altijd aan twee kanten. 

“Wat gaat gij de hele dag doen in uw prépensioen?” vroeg Kolder aan haar rechterhand van al die jaren. “Mijn eigen potje koken, en niet langer de afwas van de politiek doen!” lachte Klodder. “Mij gaat ge toch missen zeker?” daagde Kolder hem uit. “Alleen maar als ge goed gezind waart!” grapte Klodder verder. Daarop trokken ze de deur van de afdeling dicht, en verdwenen respectievelijk in een nieuwe afdeling, en in een prépensioen. 

Good Night and Good Luck

Daarmee eindigen ook hun wekelijkse lotgevallen, ‘Kolder en Klodder’ verdwijnt nu in de geschiedenis van RadioVisie. Thank you. Good night, and Good Luck, woorden van de held van de vrije meningsuiting, Edward R. Murrow. “Omroepen zijn geldmachines geworden die niet langer het publiek belang, maar slechts het belang van een zo groot mogelijk publiek voor ogen hebben” zei Murrow. Toen begonnen zelfs The Stones in ’t Amerikaans te zingen.    


TVV Sound
Belgian Radio Day
TVV Sound
TVV Sound
Broadcast Partners
TVV Sound
Spotlight
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
'Verandering van klimaat' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen ‘Voor
'De verfijnde homo sapiens' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
'De zwevende zwervers' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen The
Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Toy blaast een connection
'De groene specht' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Van
'Vrije radio is terug!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
Brodders in Armsbanden Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Wat
'Radio De-Liberation' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Minerva groet

1
Reageer op dit artikel

avatar
1 Aantal reacties
0 Antwoorden op reacties
0 Volgers
 
Meest beantwoorde reactie
Artikel met de meeste reacties
1 Personen die reageerden
Claude Van Isterdael Personen die recent reageerden
  Inschrijven  
Abonneren op
Claude Van Isterdael
Gast
Claude Van Isterdael

Waar is de tijd dat Francis Lemaire plaatjes verkocht bij “Métrophone” in Brussel
Radio Contact heeft hem zeker geen windeieren gelegd……………….

Meer in Column
JLB gaat (soms) naar zee – 51

Nostalgische column Hans Knot – 95 (audio)

Groen Licht – 13 (audio)

Kolder en Klodder – 99 (video)

JLB gaat (soms) naar zee – 50

Nostalgische column Hans Knot – 94 (video)

Sluiten