RadioVisie

  • .
    .

‘Die twee whisky’s waren er teveel aan’ (audio & video)

>> Nieuw! RadioVisie kan je nu ook volgen via Instagram en LinkedIn!

In 1974 keek ik redelijk vaak naar de televisie, nu is dat al decennia lang minimaal. In januari 1974 had de AVRO een probleempje met het net opgestarte programma ‘Wie-Kent-Kwis’. Peter Knegjens presenteerde sedert september 1973 vijf afleveringen. In eerste instantie op vrijdag- of zaterdagavond, later ook op de doordeweekse avonden. Begin januari 1974 werd bekend dat de regisseur van het programma, Fred Oster, de presentatie van Knegjens ging overnemen.

Knegjens had de programmaleiding van de AVRO verzocht een vervanger te zoeken omdat hij de uitzending niet langer kon combineren met andere drukke activiteiten. Het plotselinge verzoek plaatste de leiding voor een probleem want waar vond men snel een opvolger? Gelukkig werd regisseur en producer Fred Oster bereid gevonden die taak over te nemen. Omtrent Knegjens waren de meningen vanaf de start van het programma verdeeld. Sommigen vonden hem een fenomeen, anderen vonden hem totaal niet geschikt. In de maand juli 1973 had hij voor de bewuste ‘Kwis’ drie keer een screentest gedaan.

Andere bronnen meldden dan weer dat Knegjens helemaal niet om vervanging had gevraagd maar dat hij was ontslagen wegens vermeende dronkenschap. Later in de maand, op 22 januari 1974, vertelde hij zelf na het herbekijken van de vijfde aflevering, zeer ontevreden te zijn geweest. Hij had daarover contact opgenomen met John Schelfhout van de AVRO om daarna enkele weken bedenktijd te nemen, waarna hijzelf de knoop doorhakte. Na dit besluit voelde hij zich niet alleen opgelucht maar vergeleek hij het met ‘het gevoel dat een vrouw heeft die een kind op de wereld bracht’.

Die tweede whisky

Nadat het vertrek van Knegjens had een andere omroep gevraagd om voor hen te gaan werken. In de GPD kranten stelde hij er verder niet veel te mogen zeggen, behalve dat het ging om de VPRO. Er werd ook nog kort nog ingegaan op zijn vermeende dronkenschap. Knegjens gaf toe dat hij op die bewuste vrijdag veel spanning had gevoeld en op advies van een aantal collega’s een paar borreltjes dronk om wat losser te kunnen presenteren. Maar het drinken van die twee whisky’s was teveel geweest. Onder de vele hete studiolampen was hij iets té los geworden.

Knegjens: “De eerste problemen deden zich voor na de vierde uitzending en ik ging de week na Kerst uitrusten bij familie. Toen ik weer terugkwam, kwamen de telefoontjes van de relaties. Mijn vrouw nam ze aan, dat is een geweldig wijf. Die voelt precies de ondertoon van zo’n gesprek aan. C’est la ton qui fait…? De relaties lieten doorschemeren dat ik ze had laten schieten. Ik had ze natuurlijk wel een leuke kaart gestuurd voor oud en nieuw, maar toch…”.

Er moest een keuze gemaakt worden en derhalve besloot Peter te kiezen voor de baan die hij al een kwart eeuw uitoefende, die van Public Relations Officer voor tal van bedrijven. Hij zei ook ontevreden te zijn geweest over de te korte contacten met de deelnemers aan de ‘Kwis’. Vooraf had Fred Oster gezegd dat hij per maand 2,5 dag kwijt zou zijn aan voorbereiding en uitzending, maar volgens Knegjens was, als hij het optimaal had kunnen voorbereiden en er goed contact met de deelnemers vooraf was geweest, minimaal twee weken voor elke uitzending nodig waren geweest.

Mooie radiocarrière bij de sport

Peter Knegjens werkte ook voor de radio. Het was Tom Scheurs van de AVRO die hem benaderde om sportverslaggever te worden voor atletiek, zwemmen, boksen en motorsport. In 1948 was hij het die de enorme successen van Fanny Blankers-Koen, tijdens de Olympische Spelen van 1948 in Londen, versloeg. Decennia lang bleef hij actief en in de jaren 80 van de vorige eeuw was hij één van de presentatoren van het late avond programma ‘Met het Oog op Morgen.’ Knegjens overleed in 1996 op 79-jarige leeftijd.

De ‘Wie-Kent-Kwis’ haalde hoge kijkcijfers in de loop der jaren, mede door het geïntroduceerde finale spel waarin marmotten in een doolhof de weg naar de uitgang dienden te vinden. Op maandagen werd de uitzending van de vorige avond nog uitgebreid besproken op de werkvloer. In 1976 kreeg de uitzending de Gouden Televizier Ring. Maar al vrij snel werd de beslissing ingetrokken toen bleek dat veel stembrieven hetzelfde handschrift droegen, terwijl maar één inzending per persoon op de post mocht worden gedaan. Aan de show kwam een einde in 1983.

Hans Knot


Blikvangers op deze dag

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

‘Radiogemeente niet in goede handen’ (audio)

Hans Knot gaat (nostalgisch) terug naar 1964 Mick Jagger op de voorpagina van de regionale Lees verder

Peyton Place: het werd (te) duur om te kijken (video)

In 1971 opperde de Nederlandse overheid het idee om de kijkbijdrage minimaal te verhogen tot Lees verder

Waar Kol Israël de mosterd haalde (video)

1968 was het jaar waarin de technische tak van de Nederlandse Radio Unie (NRU) internationaal Lees verder

Staren naar de borsten van Phil Bloom in Paradiso (video)

Dit keer een flinke stap terug naar het jaar 1968. Voor vele Amsterdammers, maar ook Lees verder

1962: Het jaar van Gherman Titov, Verkade en Asbach Uralt (video)

Uit 1962 - en daarmee ga ik verder in het jaar waar ik vorige week Lees verder

Pierre, Veronica, Ria, Elvis en vele anderen (video)

In 1962 maakte Pierre van Ostade zowel programma's voor Radio Luxemburg als voor Radio Veronica.

Brit werd Nederlander met Vlaamse naam: Paul Vlaanderen (audio)

Tijd om eens terug te keren naar 1962, het jaar dat Hans Knot heel bewust Lees verder

Dwingend advies om de nieuwe Graetz radio aan te schaffen (video)

In zijn wekelijkse nostalgische column gaat Hans Knot dit keer terug naar het jaar 1964.

Inschrijven
Abonneren op
guest
0 Reacties
Inline feedback
Bekijk alle reacties
Don`t copy text!
0
Deel hier gerust uw gedachtenx
()
x