De Vrije Radicaal (1) Hoe TOPradio het collegiale amateurisme zelf uitdraagt

Leestijd: 5 minuten

Van Top naar Flop: hoe TOPradio het collegiale amateurisme zelf uitdraagt

Het Vlaamse radiolandschap – enfin: de particuliere radiosector – davert al een tijdje op haar grondvesten. U kon er hier alles over lezen. En nog steeds. Veel minder evident waren kritische geluiden over de particuliere radiosector zelf. Die, laat ons wel wezen, nooit met één stem heeft willen spreken. Maar nogal vaak uitblonk in verdeeldheid, behoudsgezindheid en amateurisme, enkele uitzonderingen niet te na gesproken. TOPradio, het Gentse vehikel van Bruno Heyndrickx & co, heeft voldoende tijd gekregen om bij die uitzonderingen te horen. Zo’n 35 jaar.

Ontroerend was het hoe TOPradio zich de voorbije weken als een duivel in een wijwatervat weerde, als voorhoede van de onvrede. Daarbij, de traditie in radioland erend, vooral voor de eigen kerk prekend. Ik zag Facebook-filmpjes met de Grote Grijze Leider, ik hoorde handtekening- en crowdfundingacties, ik las artikels vol zelfbeklag en slachtoffergedrag. Maar op 1 januari 2018 vervelde TOPradio tot hoe het ooit begon: een veredelde nicheradio voor het Gentse volkje. Specifiek dan het wat platte, eeuwig puberende publiek als laatste exponent van de dode discotheekcultuur. The Sound of Belgium, maar in zeer verengde versie.


Lees verder onder de advertentie


Moddercampagne zonder zelfkennis

Directeur Bruno Heyndrickx is duidelijk geen man die zich bij zijn verlies neerlegt: misschien heeft dat te maken met zijn aanzien in de lokale medische wereld. Of een bepaalde leeftijd waarop men zichzelf niet meer in vraag stelt. Hij slaat al weken wild om zich heen en uit de ene verdachtmaking na de andere sneer. Niet alleen naar de politiek – waar hij jaren de deuren plat liep en vorige frequentieplannen wél naar zijn hand zette – maar zelfs naar de radiocollega’s (Hit FM, VBRO, de lokalen…). Weinig elegant en professioneel, typisch vrije radio. Al zullen de zelfverklaarde pro’s in de Gentse Nekkersputstraat, in al hun hoogmoed, dat niet willen horen.

Nochtans is het simpel: de hogere juridische instanties zullen uitmaken of Heyndrickx’ zaak voor de Raad van State terecht is. En ik durf wedden van niet. Al de rest is meelijwekkend gemekker van een arrogant figuur die iets te lang het Vlaamse radiolandschap mee kleurde. Of eerder verminkte. Schimmig lobbywerk, zelfverrijking, semi-uitbuiting en messen in de rug inbegrepen: geen verdachtmakingen zoals Bruno doet, maar feiten uit de eerste hand. 1 voorbeeld? De manier waarop de jarenlange, niet zo witte kassa-recettes in de Gentse Bocca(cio) werden ‘verdeeld’.

Immers: het lijstje ex-medewerkers met sappige anekdotes heeft intussen indrukwekkende
proporties aangenomen. Zodat er op den duur een alternatieve, politiek incorrecte biografie van TOPradio ontstaat. Het legertje ex-medewerkers vormt een fel contrast met figuren als Youri Beaumont en enkele payroll-opportunisten, die zich al jaren vastklampen aan hun job. Behalve dan een overgetalenteerde uitzondering als Jeroen Gorus, die eigenlijk thuis hoort op een professionele zender. Maar dan een die zijn persoonlijkheid naar waarde weet te schatten. Youri & Bruno: broederlijk delen, al meer dan 35 jaar. It takes one to know one.

Blind opportunisme en… amateurisme

Toch kregen ze voldoende kansen om het anders en beter aan te pakken. Bijvoorbeeld dankzij de talrijke cavaliers seul die de revue passeerden en het tij probeerden te keren. Maar al snel als een bedreiging werden aanzien door de gevestigde orde aan de… TOP. Of aan de onderkant, waar nitwits vooral hun eigen positie veilig stelden. Zelfs de samenwerking met heuse mediagroepen, zoals die in Vilvoorde, bracht geen soelaas. Zodat Topradio uiteindelijk bleef steken bij een nogal amateuristische versie van wat een hip, dansbaar radioproduct zou moeten zijn. Met een incoherent eenheidsworstige playlist,

DJ’s voor een appel en een ei, een achterhaalde stationsvormgeving – zelfs grafisch, met ironisch genoeg een logo uit het VMMa-tijdperk – , een gigantisch gebrek aan interne transparantie en beleidsdeelname, inhoudsloos-oppervlakkige programma’s, een zenderpark en DJ-team als een duiventil, een onbestaande (nieuws)redactie, geen greintje regionale voeling, sales & P.R.-strategieën uit het stenen tijdperk en… 1 eeuwige, verder kalende tandem.



Ook de veelbesproken, fel gehypete crowdfundingsactie stinkt uren in de wind. En bevestigt dat de heren in het bouwvallige pand aan de Nekkersputstraat terecht naast de netwerklicentie grepen. Hoe kan men anders verklaren dat er plots geen budget is om een jaartje digitaal zonder personeel door te gaan? Vooral als de ambities net waren om zelfstandig en semi-nationaal via FM door te starten? Het verdict is veelzeggend: een station met 35 jaar ervaring zou minstens een oorlogskas moeten hebben. En/of een plan B. Maar vooral: een financieel plan dat voorziet in voldoende voorbereiding tot doorstart, ook bij een plan B.

De radiowereld draait door

Intussen zat de rest van radioland niet stil. StuBru offerde haar alternatieve gitaarziel op voor een stijgend marktaandeel, de (foute) danceplaatjes en R&B-grooves omarmend. Maar ook MNM & Q-Music nemen die genres, intussen mainstream geworden, steeds meer over. Bovendien lijkt het erop dat S-Radio, de tweede zender van het Mediahuis die wel een FM-netwerk binnenhaalde, ook die richting opgaat. Zodat een danceradio die daartussen wil overleven én daarom een ruimer publiek dient aan te boren, zichzelf grondig moet herdefiniëren met een duidelijk afgebakend profiel. Kijkend in de spiegel, harde knopen doorhakkend.

TOPradio vanuit Gent heeft dat nooit gedaan, toch niet serieus. Nochtans had even luisteren – voorbij de Vlaamse kerktoren – wonderen gedaan, denk maar aan het Nederlandse Slam FM. Conclusie: zelfs al zou dit hele verhaal een politieke afrekening zijn, wat Heyndrickx & co beweren, dan nog valt ze te begrijpen. TOPradio is een keten, zeg maar een rits lokale radio’s die eigenlijk met de grote jongens wilden meespelen. Sterker nog, zelfs al zou dit hele opiniestuk een persoonlijke afrekening zijn, de grootste tegenstander met intellectuele eerlijkheid moet erkennen dat ik een aantal spijkers met koppen sla.

TOPradio klinkt als een dinosaurus, nog altijd met die amateuristische mentaliteit van begin
de jaren ’80. Maar dan verpakt in een hip maar flinterdun laagje windowdressing, om de
professionele schijn op te houden. Grappig ook hoe Heyndrickx & co nog steeds schommelen
tussen de eerste 3 fases van rouwverwerking: ontkenning, boosheid en het gevecht aangaan. Het worden sowieso leerrijke jaren door de woestijn: eerst de depressie (fase 4), dan de aanvaarding (fase 5). Hoewel ik ervoor vrees: zelfreflectie is duidelijk geen populair talent in de particuliere radiosector, laat staan de media. Betweterige nostalgie daarentegen. Hoog tijd voor game changers

Soit: dinosaurussen zijn al een tijdje uitgestorven. Tijd voor nieuwer, jonger en innovatiever talent met lef en visie. Bijvoorbeeld via datzelfde internet als waar Topradio in afwachting van de grote DAB+integratie hoopt door te starten. Ook omdat die DAB+integratie nog jaren in beslag neemt – al goochelt TOPradio graag met (verkoop)cijfers om het tegendeel te staven – en de modale Vlaming vooral fan blijft van FM. Hoewel de jongeren massaal lijken af te haken en voluit luisteren/kijken via internet. Geen DAB+ dus.

Van streamingservices tot sociale media, van podcasting tot webapps: de mogelijkheden zijn
letterlijk onbegrensd. Zowel voor de consument als de producent. Hopelijk tonen die jonge gasten – mannelijk als vrouwelijk, van 8 tot 88 – bakken meer integriteit. Because age is just a number. And because radio is more than men only, ook al tiert de herenliefde er welig. Maar vooral: hopelijk tonen ze bakken meer liefde voor het radiomedium op zich. Waar het eens niet in de eerste plaats om euro’s en ego’s draait. Voelt u zich positief aangesproken?

Wel dan: alle succes gewenst.

De Vrije Radicaal

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Kolder en Klodder – 28 (video) ‘Den Tuveneir’ Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Eindelijk wereldkampioen Het zou een week worden vol actie. Radiomensen zijn ook maar voetba...
JLB gaat (soms) naar zee (27) U luistert naar een herhaling van BRT4 Het leuke, interessante en bevoorrechte van een project als RadioVisie is het feit dat verleden en heden netjes naast elkaar bestaan op één plek. U kent de boutade; ‘Enkel als u he...
JLB gaat (soms) naar zee (13) Paralelle paden en kruisende wegen Er zijn mensen die als een soort rode draad doorheen je leven ‘fietsen’. Ik bedacht het toen ik onlangs een stukje maakte over het Kortrijkse Popcenter, de laatste échte platenzaak...
Kolder en Klodder (4) “En dat we nog veel mogen mogen” Nieuwjaarsreceptie op de Dienst Mediapolitie. Kolder en Klodder luisteren naar de toespraak  van de Administrateur-Generaal (A-G). Ze moesten komen, anders moeten ambtenaren&n...
Kolder en Klodder: Een goed einde Een satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve M... Het was maar een halve werkweek op het kantoor van Kolder en Klodder, maar wat voor één. Feestdagen in de week zorgen vaak voor lange weekenden. Er kwamen frequentieverhuizingen aa...
Kolder en Klodder: Alarmfase Dringend Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve M... RadioVisie heeft een jarenlange traditie van columnschrijvers. Die kleine stukjes waarin een mens al eens ‘zijn gedacht mag zeggen’. Met een knipoog liefst. Over ergernissen, zaken...
Deel of print dit artikel
Spotlight
Amptec
TVV Sound
Amptec
TVV Sound
Amptec

2 gedachten over “De Vrije Radicaal (1)

  • do 18 jan 2018 om 07:13
    Permalink

    Auteur van dit stuk vindt dus dat Bollé en Peersmans hun erkenning als netwerkradio méér verdienen (omwille van professionalisme, correctheid, …)?

    Beantwoorden
  • do 18 jan 2018 om 11:18
    Permalink

    De auteur van dit stukje probeert zich eerst in te dekken door wat schermen met ‘vrij’ = vrije meningsuiting, waarna een quasi persoonlijke afrekening volgt met de heren van Topradio. Heeft hij een punt? Allicht wel, maar de manier waarop hij het duidelijk maakt is eerder ongelukkig omdat ie volgens mij geen geloofwaardige onafhankelijke bronnen heeft geraadpleegd. En hij speelt de man, niet de bal. Bovendien lopen er nog meer cowboys rond in radioland. Ik lees geen woord over het amateurisme waarmee Stadsradio Vlaanderen bezig is. Of tout court een (beetje) objectieve benadering van het gegeven.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *