De Playa Papers – 14 (audio & Baffle 22) Van dertig naar drieduizend

Leestijd: 4 minuten

In november en december 1976 draaide de studio van Walter in Dentergem eindelijk op volle toeren. De allereerste programma’s die een vol uur duurden hadden blijkbaar extra luisteraars gelokt. In de weken die volgden kregen we massaal veel aanvragen voor proefnummers van ons maandelijkse magazine ‘Baffle’.

Af en toe hielden we een speciale actie waarbij geïnteresseerden voor een briefje van 20 BEF of anderhalve gulden aan postzegels, het laatste nummer kregen toegestuurd. Toen we enkele weken later de eindbalans van 1976 opmaakten, hadden we iets meer dan tienduizend exemplaren van Baffle 22 gestuurd (zie pdf-file onderaan). Niet iedereen nam een abonnement. Al vonden we drieduizend echte abonnees ook al niet slecht. We waren ooit, dik twee jaar eerder, begonnen met dertig (!) exemplaren. Al ging het toen om een prille voorloper van ‘Baffle’.


Lees verder onder de advertentie


Niet té groot willen worden

Een blad uitgeven klinkt avontuurlijk en heeft zelfs een zekere romantiek in zich, maar je moet het tijdschrift vooral bij de lezer zien te krijgen. Kleine oplages laten verdelen via de reguliere distributeurs is onbetaalbaar. Zij gaan al snel aan de haal met de helft van het totaalbudget. Onze collega’s van het Free Radio Magazine werden wat dat betreft ervaringsdeskundigen. Toen ze overstapten van verzending via de post, naar verdeling van de reguliere dagbladhandel, volgde al snel het definitieve einde.

De Vereniging voor Vrije Radio vond dat het blad vooral niet te duur mocht zijn voor de lezers. Een jaarabonnement kostte dan ook slechts 275 BEF of 19,50 gulden (voor twaalf nummers). Om die prijs zo laag te kunnen houden, deden we dan ook zowat alles zelf. En probeerden we, in stijl, enkele nationale wetgevingen te omzeilen. Daarbij maakten we ‘handig’ gebruik van nationale grenzen.

In Nederland bestond midden jaren zeventig een regelgeving waardoor clubs allerhande die een verenigingsblad uitgaven, slechts 6% BTW hoefden te betalen voor hun drukwerk. In België kende men dit systeem niet en bedroeg de BTW 19%. Logisch dus dat we ‘Baffle’ lieten drukken in Nederland. Dat gebeurde in de Copy Shop in Breda. Daartegenover was de Belgische Post dan weer een flink stuk klantvriendelijker dan de Koninklijke Nederlandse PTT.

Een grensoverschrijdend geval

Van de Belgische Posterijen, zoals dit overheidsbedrijf toen heette, kreeg je al snel de toelating om een tijdschrift tegen gunsttarieven te versturen. Eenmaal er een zekere continuïteit in de uitgave stak en er was nagegaan dat het niet om een reclamefolder maar om een echt magazine ging, betaalde je slechts 1 BEF per exemplaar voor het versturen in eigen land. Naar Nederland was dat weliswaar 2 BEF, maar toch nog altijd een stuk goedkoper dan wat het Nederlandse postbedrijf vroeg. Liefst een volle gulden (toen +/- 16 BEF) diende er op ieder verstuurd boekje gekleefd te worden. Een verschil van liefst 800%!



Je begrijpt hoe de VVVR dit oploste. Nadat ‘Baffle’ in Breda was gedrukt, smokkelden we de hele hap gewoon de grens over naar België. In de tweede helft van de jaren zeventig bestonden er nog landsgrenzen. Uiteraard viel de controle tussen beide Lage Landen nogal mee dankzij de Benelux-akkoorden, maar toch ging het maar net een paar keer niet fout.



Dit is wat ooit gebeurde. Een witte Volkswagen Scirocco wordt staande gehouden aan een Nederlands/Belgische grenspost (ik nam iedere keer een andere). De douanier heeft moeite om de chauffeur te zien tussen de stapels kartonnen dozen vol met boekjes. Omdat porno toen wel in Nederland mocht verkocht worden maar niet in België, keken grenswachters wel eens vaker uit naar het soort gesmokkelde literatuur. Waarbij ook de bewuste VW aan de kant werd gezet.

Zonder grote moeilijkheden, maar dat was eerder te danken aan veel geluk dan het gevolg van grote wijsheid. De eerste keer bleek de douanier een… fan van Radio Mi Amigo te zijn. Of ik verzon ter plekke een verhaaltje. “Per ongeluk de grens over gereden meneer, ik ben een Belg en bijgevolg niet zo slim.” Ging erin als zoete koek! Nooit is er een lading in beslag genomen. In ‘Baffle’ stond dan wel geen porno, maar van invoerrechten hadden wij echt nog nooit gehoord. Van BTW-ontduiking nog veel minder.

Knippen, (niet) likken en plakken

Eénmaal de tijdschriftjes in Geluwe waren beland, begon het grote inpakwerk. Op iedere enveloppe moest immers een adres komen. Alle abonnees werden daarvoor eerst op een blad papier getypt, in een kadertje. De adresregeltjes netjes onder elkaar. Die vellen werden gekopieerd op een blad zelfklevende etiketten. Daarna werden die één per één losgemaakt en op de enveloppen gekleefd.

Mijn vriendin, waarmee ik inmiddels al veertig jaar ben gehuwd, kleefde gelijktijdig de postzegels op de grote, bruine of witte omslagen. Vierduizend keer likken overleeft geen mens, een spons en een bekertje water brachten soelaas. Maar de tijd die in deze hele operatie werd gestopt was niet netjes te noemen. Eénmaal de enveloppen klaar, moesten de boekjes er natuurlijk nog ingestopt worden. Waarna een laatste controle volgde. Waren we niemand vergeten?

° Aanstaande zondag: deel 15

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

De Playa Papers – 13 (audio) Kwaliteit reclamespots haalt imago naar beneden Inmiddels was ik wel meer vreemde dingen gewoon van de ex-wafelbakker, maar ik had er echt het raden naar wat hij nu weer in zijn schild voerde. Al doe ik de waarheid geweld aan al...
De Playa Papers – 12 (audio & video) De vlucht terug naar België Nauwelijks de routine van het dagelijkse VVVR-leven weer opgenomen of ik kreeg twee heel bijzondere telefoontjes uit Playa de Aro. Het eerste was van Peter Vandam. Tijdens het laat...
De Playa Papers – 11 (audio en Baffle 21) ‘Onweerswolken’ in Play de Aro In september 1976 was ik met Frans aan een nieuwe Spaanse werkvakantie toe. Zo enthousiast bij het vertrek en aankomst, zo ontnuchterend bleek de sfeer na enkele dagen in Playa de ...
De Playa Papers – 10 (audio) Een kwestie ven elektriciteit Eigenlijk is het te gek om vertellen. De eerste nieuwe reeks programma's dreigde hopeloos te laat te komen bij gebrek aan... elektriciteit. De opnames zouden gebeuren met de appara...
De Playa Papers – 9 (audio) Walter maakt al ‘fasend’ zijn entree  Soms ligt een oplossing zo voor de hand dat je ze niet ziet. In onze zoektocht naar een nieuwe opnamestudio en opvolger voor Pierre was het niet anders. Eind 1975 was ik Walter Gal...
De Playa Papers 8 (audio) En toen werden we toch (een beetje) bang Rechten van de mens: artikel 10 De vergadering in Breda verliep in een dubbele sfeer. Strijdlustig om door te gaan en anderzijds ook een beetje verward, want voor het eerst ware...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight

1
Reageer op dit artikel

avatar
1 Aantal reacties
0 Antwoorden op reacties
0 Volgers
 
Meest beantwoorde reactie
Artikel met de meeste reacties
1 Personen die reageerden
claude Van Isterdael Personen die recent reageerden
  Inschrijven  
Abonneren op
claude Van Isterdael
Gast
claude Van Isterdael

IK heb er hier nog een paar op zolder liggen, was ook een tijdlang abonnee !

Meer in Column
Het vinylmoment van Manneke Pop – 38 (video)
Nostalgische column Hans Knot – 41 (video)
Dick is (nog steeds) radio actief (3)
Geen plaatje maar weer (32)
Kicken op radio en zo (16)
Kolder en Klodder – 43 (video)
Sluiten