De Playa Papers – 17 (veel audio) VVVR wordt speelbal tussen Sylvain Back en Patrick Valain

Leestijd: 4 minuten

Het afscheidsprogramma van Peter Vandam werd dus niet uitgezonden op Radio Mi Amigo. Niemand die de ware toedracht kende. Met de tapes uit Playa de Aro liep wel eens meer iets verkeerd. Een blanco cassette tussen de rest? Tja, dat kon. De jongens aan boord zochten er niks achter. De luisteraars niet. Wij, in eerste instantie ook niet. We gingen ervan uit dat Peter vertrokken was zonder laatste programma. Geen poeha. Uiteindelijk was dat ook zijn stijl. Een man van weinig trammelant, tierlantijntjes of treurnis.

Maar dit keer was het toch anders. De frustraties hadden ook bij hem even, heel even, de bovenhand gehaald. Omdat hij een tegenactie van Sylvain Tack had verwacht, was er een extra kopie van zijn afscheidprogramma opgenomen. Toen ik Peter bij z’n terugkeer in de Lage Landen belde, ik dacht hem bij BRT West-Vlaanderen te kunnen binnenloodsen, hoorde ik het boycot-verhaal.


Lees verder onder de advertentie


Frequentiewissel geen succes

Intussen waren m’n collega Frans en ikzelf begonnen met de opnames voor de gesproken brief aan Sylvain Tack. Dat gebeurde in onze ‘zolderstudio’ in het Bredase Delbergen, aan het nummer 43. De Mi Amigo-baas had onze eerlijke en oprechte mening gevraagd over zijn station en zijn medewerkers. Uiteindelijk waren we redelijk toevallig getuige geweest van diverse ruzies, we kenden iedereen, praatten zonder vooringenomenheid en we hoorden veel. Dat wordt nu eenmaal verwacht van ’schrijvers’.


RadioVisie

Wie vraagt, die krijgt. We staken onze kritiek we niet onder stoelen of banken. We meldden ook dat we het niet netjes vonden dat Peter niet de kans had gekregen om afscheid te nemen van zijn luisteraars. En we vroegen ons ook hardop af wie nu programmaleider was geworden. En terwijl we toch op dreef waren, gooiden we er nog een aantal dingen bovenop.

De enerverend slechte kwaliteit van de commercials die Patrick Valain insprak bijvoorbeeld. En dan was er nog de frequentiewissel van Radio Mi Amigo geweest van enige weken eerder. Dat was een drama geworden. De 259 meter was verlaten voor de oude Veronica-golflengte van 192 meter. Wat een verbetering had moeten worden, was uitgedraaid op het tegenovergestelde. De ontvangst was nog slechter geworden. En eigenlijk had dat minder te maken met de golflengte, dan wel met… nieuwe zendbuizen die nooit aan boord waren geraakt.


° Promo-jingle van Teach In naar aanleiding van de frequentiewissel naar 192 meter


° Eerste programma op 192 meter


Een verdwenen budget

Het toeval brengt vaak dingen aan het licht waar je nooit achter zou komen ook al bleef je jaren zoeken. Zoals ik al schreef, we praatten met iedereen en dan… praat iemand z’n mond al eens voorbij. Zo waren we er achter gekomen dat de door Peter Chicago, technicus aan boord van de MV Mi Amigo, bestelde zendbuizen voor de 192-meter nooit waren aangekocht. Nochtans was het geld daarvoor ter beschikking gesteld door Sylvain Tack.

De verantwoordelijke voor de aankoop had het geld evenwel voor iets anders gebruikt. Dat vonden wij niet kunnen, want het belangrijkste aspect van een radiostation is een goede ontvangst. Daar vertrekt en eindigt alles bij. Maar in België liepen enkele ‘medewerkers’ van Radio Mi Amigo die daar totaal anders over dachten. Ook dat stelden we aan de kaak in de gesproken brief. We noemden man en paard.



° Nooit uitgezonden VVVR-programma – aflevering 72 (16/1/1977)


De firma is een antwoordapparaat

De opname, op een cassettebandje, ging in een enveloppe en vertrok naar Playa de Aro. Het resultaat was dat er op 16 januari alweer geen uitzending van de VVVR was. Nu wisten we het helemaal zeker. Het was voldoende om kritiek te uiten of er volgde een boycot. De firma Sound Pro BV werd opnieuw ingeschakeld. Er was immers nog steeds niet teruggebeld door een Belgische verantwoordelijke.

Aan de telefoon was Sylvain Tack alweer een en al vriendelijkheid en zei dat er een misverstand in het spel zijn. Dat er nogmaals geen VVVR-uitzending was geweest, was een ongelukje. Ik gaf hem nog maar een keer het telefoonnummer van Sound Pro BV. Het ging eigenlijk om het tweede en (bijna) ongebruikte nummer van Herbert Visser (foto) in Amsterdam. Op die lijn had hij een antwoordapparaat aangesloten dat de opbeller vriendelijk liet weten dat er bij Sound Pro BV even niemand aanwezig was, maar dat naam en nummer konden worden ingesproken.

Sylvain versus Patrick, versus de VVVR

Het kat en muis spelletje bleef duren. Op 23 januari 1977 was de VVVR terug op zondagnamiddag en op de radio. Het telefoontje van de Belgische medewerker aan Sound Pro BV kwam in de daaropvolgende week. Een korte boodschap dat er opnieuw contact zou worden opgenomen werd ingesproken. We herkenden met z’n allen de stem van Patrick Valain. Niet dat we er veel mee opgeschoten.

Het was overduidelijk dat we in een patstelling waren beland. Veel analyses waren niet mogelijk. De VVVR had blijkbaar op zere tenen getrapt. Van Sylvain Tack en van Patrick Valain. Al waren ze beiden boos op ons, toch waren hun redenen totaal uiteenlopend. Tack probeerde het VVVR-programma te behouden. Met weinig enthousiasme weliswaar. Patrick Valain deed er alles aan om het te laten stoppen. Er was een machtsspelletje aan de gang, met de VVVR als speelbal.

Dat we aan het kortste eind zouden trekken was duidelijk. Alleen vroegen we ons af hoe dat zou gebeuren.

° Aanstaande zondag: deel 18

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

De Playa Papers – 16 (véél audio) Eerste maal VVVR 'nieuwe stijl' Of de 'nieuw opgerichte' Sound Pro BV er iets mee te maken had, zullen we nooit weten, feit is dat na vier zondagen zonder VVVR-programma er op 9 januari plots weer een uitzending ...
De Playa Papers – 15 (audio) VVVR programma's worden niet meer uitgezonden Het verzendklaar maken van de nieuwste gedrukte Baffle nam altijd een compleet weekend in beslag. Van de vrijdag- tot de zondagavond. Met z'n drieën klaarden we de klus. Mijn Neder...
De Playa Papers – 14 (audio & Baffle 22) Van dertig naar drieduizend In november en december 1976 draaide de studio van Walter in Dentergem eindelijk op volle toeren. De allereerste programma's die een vol uur duurden hadden blijkbaar extra luistera...
De Playa Papers – 13 (audio) Kwaliteit reclamespots haalt imago naar beneden Inmiddels was ik wel meer vreemde dingen gewoon van de ex-wafelbakker, maar ik had er echt het raden naar wat hij nu weer in zijn schild voerde. Al doe ik de waarheid geweld aan al...
De Playa Papers – 12 (audio & video) De vlucht terug naar België Nauwelijks de routine van het dagelijkse VVVR-leven weer opgenomen of ik kreeg twee heel bijzondere telefoontjes uit Playa de Aro. Het eerste was van Peter Vandam. Tijdens het laat...
De Playa Papers – 11 (audio en Baffle 21) ‘Onweerswolken’ in Play de Aro In september 1976 was ik met Frans aan een nieuwe Spaanse werkvakantie toe. Zo enthousiast bij het vertrek en aankomst, zo ontnuchterend bleek de sfeer na enkele dagen in Playa de ...
Deel of print dit artikel
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound

1
Reageer op dit artikel

avatar
1 Aantal reacties
0 Antwoorden op reacties
0 Volgers
 
Meest beantwoorde reactie
Artikel met de meeste reacties
1 Personen die reageerden
Radio Freak Personen die recent reageerden
  Inschrijven  
Abonneren op
Radio Freak
Gast
Radio Freak

Toen ik in de zomer van 1976 in Playa De Aro was en in de studio stond waar Peter zijn programma aan het opnemen was , kon ik wel merken dat er wel iets aan de hand was ? Het viel me heel erg op (verdacht ?) dat Peter tijdens het moment dat er een plaat aan get draaien was (maw in uitzending) hij een stuk van een reclame liet horen. Ik weet niet meer juist wat dat just was , maar het ging over ergens over iets van een taxi ? En de naam Stan Haag viel ook. Het is misschien niet fraai om slechte zaken over de doden te zeggen , want men zegt toch wel niks anders dan alleen maar goeie dingen over de doden. Maar dat is mij tot op heden wel altijd heel erg bij gebleven. Als ik daar aan terug denk lijkt het er op , alsof Peter wilde zeggen door een stukje fragment te laten horen van : ” Stan , neem een Taxi terug naar huis ? ” zo kwam die boodschap toen over bij mij en zo denk ik daar ook aan terug. Was dit spottend bedoelt of liep Peter iets van jaloezie merken of was het frustratie merken ? Ik weet er geen antwoord op en Peter of Stan zij zijn er helaas niet meer en kunnen er ook niks over zeggen , er zal wel iets geweest zijn maar wat ? niemand die het ooit zal weten. Ik ga er ook niet van wakker liggen , maar het geeft wel aan dat de verstandsverhouding tussen de Belgen en de Nederlanders ook niet echt waren wat het echt was , en dat is wat ik denk mede door andere verhalen wat ik gehoord heb en ken. Laten we géén ruzie maken over wat er zich in de zomer van 1976 maw de hitte golf in Belgie afspeelde in Playa De Aro mogen zij die er anno 2018 er niet meer bij zijn in Vrede Leven en ik wil Stan en Peter bedanken voor de vele uren radio plezier die zij aan mij gegeven hebben , als ook de momenten die ik met hen heb mogen door brengen van dichtbij of van verre. Ik heb die tijd mee gemaakt en die vergeet ik nooit zolang ik leef. Het was geweldig die tijd. PS In de studio mater copy van dat Laatste Afscheid Programma van Peter zijn de woorden van Peter duidelijk te horen waarvan citaat : ” Aan allen die me hebben tegen gewerkt. ” deze plaat enz. Dat zegt genoeg is denk ik ? alleen waarom werd Peter tegen gewerkt en vooral door wie ? Sylvain Tack ja zou kunnen hij had de touwtjes in handen ? maar bemoeide zich ook met zaken waar hij niet erg veel van afwist. Hij heeft men zelf nog drankje aan geboden heeft wat hij dacht dat ik iets te bieden had , maar ik was het noorden kwijt en ook veel te jong… Lees verder »

Meer in Column
Het vinylmoment van Manneke Pop – 41 (video)
Nostalgische column Hans Knot (44)
Dick is (nog steeds) radio actief (6)
Plaatje maar weer (33)
Kicken op radio en zo (19)
Kolder en Klodder – 46 (video)
Sluiten