De Playa Papers (22) Avonturen uit 'jongensboeken'

Leestijd: 3 minuten

Zijn de ‘tijden’ veranderd, of is de ’wereld’ veranderd? Of is het ene het gevolg van het andere, waarbij het onderwerp perfect verwisselbaar is? Dat soort niet te beantwoorden overpeinzingen heb ik wel vaker als ik vroeg in de ochtend op wandel ben met de trouwe labrador. 

Gisteren ook nog, toen ik voorbij een woning kwam en wel naar binnen moést kijken. Het ‘lichtbak-effect’. Je kent het… Donker buiten, het was net voor acht uur, gordijnen ongegeneerd open… Twee kinderen zitten met een controller in de kleine handjes gefascineerd naar een groot scherm te kijken. Zoals alle kinderen spelen ze, willen ze avonturen beleven, hun fantasie achterna hollen. Helaas gestuurd, geprogrammeerd en gedwongen door wat de makers van het spel voor hen bedacht hebben.


Lees verder onder de advertentie


Zestig jaar geleden was het anders. Ook toen speelden kinderen, wilden ze van alles beleven, fantaseerden ze er op los. Het grote verschil… toen moesten ze alles zelf bedenken, ze waren de echte fysieke hoofdrolspelers in hun eigen gecreëerde wereld. Buiten of binnen. Op zolder of in de kelder. Het bos of op het strand. Thuis of bij vriendjes. Maakte niet uit. Het avontuur, het spel, de droom najagen kostte moeite, je moest je inspannen. Geestelijk en fysiek. Zelf rennen, gevaarlijk klauteren, echte blutsen en builen verzorgen. 


RadioVisie

Uiteraard verzonnen ‘kids’ toen ook niet zomaar uit het niets spectaculaire lotgevallen. De inspiratie kwam uit boeken, stripverhalen, de bioscoop, occasioneel de televisie. Wat helden er beleefden, werd nagespeeld, geïmiteerd, nagedaan. Het vaak grotere kader werd verplaatst naar de eigen omgeving. New York werd Geluwe. Het Zwarte Woud, het lokale speelplein. De Grote Oceaan, de vijver bij boer Vandecasteele. 

Zoals ikzelf het deed, deed iedereen het. Het bezoek aan de lokale bibliotheek was mijn wekelijkse toegangspoort naar andere werelden. Ik zocht boeken, las ze, zoog de verhalen op. Ik bouwde beeld na beeld op in mijn hoofd. Ik droomde ervan om minstens, ooit eens, gelijkaardige ‘straffe toeren’ mee te maken…

Pas later, veel later zou ik merken dat ik inderdaad in een soort avontuurlijk jongensboek een rol had gespeeld. In een echt gebeurd verhaal. De voorbije weken heb ik het verteld in de ‘Playa Papers’. Eénentwintig afleveringen lang het verslag van ‘mijn’ avonturen achter en vooral tussen de schermen van Radio Mi Amigo. Ruim vier decennia geleden. 

Ik kreeg er onverwacht veel reacties op. Niet te voorzien eigenlijk. Velen waren verbaasd, anderen lazen voor het eerst achtergronden die ze nooit vermoed hadden, talrijk waren de verraste personen, niet te tellen zij die het spannende ‘jongensavonturen’ vonden. Jongensavonturen? Eerlijk? Ik had er nooit op die manier bij stil gestaan. Meespelen in een verhaal dat je voor een deel zelf hebt bedacht. Niet met een controller in de hand waarbij je op ieder moment kan beslissen wanneer het genoeg is geweest. 



Belevenissen zonder grenzen. In België, Nederland, Engeland en Spanje… Toen, bijna een halve eeuw geleden, waren het verre buitenlanden. Nu de ‘Playa Papers’ geschreven zijn en ik ze opnieuw heb gelezen, begrijp ik pas in welk jongensboek ik inderdaad was beland. Eentje met alle mogelijke emoties. Euforie, angst, vriendschap, vijandigheid. Alle facetten in één groot verhaal.

Blij dat ik het heb meegemaakt. Misschien moet er maar eens een game van gemaakt worden? Niet dat mijn ‘jongensavonturen’ daarmee definitief voorbij waren. Er zouden er nog volgen… Radio Gemini kwam er aan. Al had ik daar in 1977 nog geen flauw benul van. Misschien moet ik daarover ook eens iets schrijven… 

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

De Playa Papers – 21 (RadioVisie 1) Uit de assen van de VVVR ontstaat RadioVisie Waarna het verhaal zo goed als helemaal is verteld. Nooit werd nadien door enige betrokkene op dit voorval teruggekomen. Behalve Sylvain Tack waarvan we nooit meer iets persoonlijk...
De Playa Papers – 20 (audio) Een verschil van slechts 1 kHz Marc Jacobs werd aan boord van de MV Mi Amigo afgelost door nieuwkomer Hans Brouwers. Maar dat viel tegen. De Belg viel razendsnel overboord. Gelukkig voor hem enkel figuurlijk. Al...
De Playa Papers – 19 (véél audio) Het verschil tussen een fan en een fan Stiekem hadden we gehoopt dat 'iemand' van de Mi Amigo-organisatie alsnog met ons contact zou opnemen om het inmiddels - van hun kant - openlijke conflict te herleiden tot de juist...
De Playa Papers – 18 (veel audio) Marc Jacobs bezorgt VVVR kleine beroerte Net toen we dachten dat we misschien wel heel wantrouwig en zelf een beetje paranoïde hadden gehandeld de voorbije weken, ging het hek alsnog helemaal van de dam. Na de zoveelste d...
De Playa Papers – 17 (veel audio) VVVR wordt speelbal tussen Sylvain Back en Patrick... Het afscheidsprogramma van Peter Vandam werd dus niet uitgezonden op Radio Mi Amigo. Niemand die de ware toedracht kende. Met de tapes uit Playa de Aro liep wel eens meer iets verk...
De Playa Papers – 16 (véél audio) Eerste maal VVVR 'nieuwe stijl' Of de 'nieuw opgerichte' Sound Pro BV er iets mee te maken had, zullen we nooit weten, feit is dat na vier zondagen zonder VVVR-programma er op 9 januari plots weer een uitzending ...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound

2
Reageer op dit artikel

avatar
2 Aantal reacties
0 Antwoorden op reacties
0 Volgers
 
Meest beantwoorde reactie
Artikel met de meeste reacties
2 Personen die reageerden
Jan D.M.Rett Personen die recent reageerden
  Inschrijven  
Abonneren op
Rett
Gast
Rett

Graag!

Jan D.M.
Gast
Jan D.M.

Al de Baffle’s en Radiovisies bij mekaar vormen één dikke “Radiobijbel”. Misschien ooit eens heruitgeven op een honderdtal exemplaren ?

Meer in Column
Nostalgische column Hans Knot – 49 (video)
Dick is (nog steeds) radio actief – 11 (audio)
Plaatje maar weer – 38 (video)
Kicken op radio en zo (24)
Kolder en Klodder – 51 (video)
De Playa Papers – 21 (RadioVisie 1)
Sluiten