fbpx

RadioVisie

.
TVV Sound
.

De Playa Papers – 19 (véél audio)

Stiekem hadden we gehoopt dat ‘iemand’ van de Mi Amigo-organisatie alsnog met ons contact zou opnemen om het inmiddels – van hun kant – openlijke conflict te herleiden tot de juiste proporties. Iedere organisatie die zichzelf au serieux neemt en pretendeert professioneel te werken, probeert immers om enerzijds te voorkomen dat de vuile was wordt buiten gehangen en als dat toch gebeurt dan poogt men anderzijds een escalatie te voorkomen.

Niks van dit alles bij Radio Mi Amigo, waarna we alleen maar konden concluderen dat het adjectief ‘groot station’ alleen van toepassing was op het zendvermogen, maar zeker niet opging voor de structuur en mentaliteit van dit radioproject. Begin 1977 was Radio Mi Amigo figuurlijk, heel zwaar op drift. Tenminste wat ons betrof.

 de Aro
Joop Verhoof en Peter Vandam in de beter dagen van Radio Mi Amigo, in Playa

Keuze voor de verkeerde aanpak

Hoorden we niks via ‘officiële” weg waarom de VVVR zo openlijk geschoffeerd was, dan kwam er uit ‘officieuze’ hoek plots wél nieuws. Joop Verhoof, de man die ons in de zomer van 1975 overtuigd had om wekelijks een ‘radioshow’ te maken, maar inmiddels was opgestapt bij Mi Amigo, hield woord. Dinsdag 15 februari 1977 belde hij me op.

Hij had net een lang gesprek gehad met Peter Vandam, zijn opvolger in Playa de Aro als programmaleider én de man die het VVVR-programma nog maar net had opgewaardeerd en het zelfs toejuichte dat we minder ‘vrije radio’, maar meer muziek zouden laten horen. Helaas, ook opgestapt, of gedwongen om op te stappen bij de zender.

Het werd een vreemde babbel. Alles wat Joop mij vertelde moest off the record blijven. “Maar” stelde Joop, “Ik heb beloofd om één en ander uit te zoeken en je terug te bellen, ik wilde woord houden”. We mochten vooral niet al te streng oordelen over Marc Jacobs kijken. En bij gelegenheid moesten we wel onze blikken richting Mi Amigo Fanclub richten.

Het verschil tussen een fan en een fan

Die laatste opmerking van Joop bracht me als vanzelf terug naar de Vinkestraat 43 in Wevelgem, waar ikzelf en mijn vriendin vrij vaak over de vloer kwamen. Mireille Demeester (foto), weliswaar vooral onder de familienaam van haar man Fernand Moerman bekend, was een super gezellige vrouw. Eentje uit de West-Vlaamse klei getrokken, een dame zonder kapsones die van aanpakken wist.

We kwamen er graag en waren altijd welkom. Het feit dat we een gezamenlijke passie deelden, versterkte ons respect voor elkaar. Toch was er één fundamenteel verschil, de Mi Amigo Fanblad was fan van één radio, de VVVR van àlle radio’s. Dat leidde wel eens tot andere standpunten, maar nooit tot problemen. Ook niet tijdens ons laatste bezoekje, waar ik na de babbel met Joop plots aan moest terugdenken.

Fijne man? Misschien. Slechte radiomaker? Zeker!

Tijdens het aansnijden van een zigeunerschnitzel waren we bij Patrick Valain aanbeland en het niveau van zijn spotjes. Ook van het zondagse programma dat hij presenteerde onder de naam Lieven Colijn, was ik geen fan. Technisch klopte het allemaal wel, maar die man had een vervelende stem, articuleerde een beetje vreemd en legde teveel klemtonen verkeerd. Iemand waarvoor ik de radio liever af- dan aanzet dus. Maar die analyse was geheel van mezelf natuurlijk.

° Lieven Colijn voor de eerste maal bij Mi Amigo (14/11/1976) (Met eerst nog een stukje DS Toornvliet)


Waarop Mireille ietwat verveeld keek en waarschuwde dat ik zoiets allemaal niet te hard moest zeggen en zeker niet schrijven, want dat Patrick Valain echt wel behoorlijk wat invloed kon laten gelden bij Mi Amigo. Ik kende de man noch van haar noch van pluimen, hij kon best OK zijn als persoon, maar hij had een foute stem. Punt! Een goed verstaander heeft soms maar een half woord nodig. Maar dat ontdek je soms veel te laat…

Mireille had me op gewaarschuwd dat Patrick de hele VVVR Club zou proberen op te doeken. Want hij, Sylvain Tack en ook de fanclub zelf, vonden dat de VVVR een oncontroleerbare groep binnen het Mi Amigo-geheel was geworden. Gaandeweg werden we beschouwd als gevaarlijke pottenkijkers. Uiteraard was iedereen die ook maar iets deed voor Mi Amigo bij voorbaat aangeschoten wild voor de justitie. En wij wisten blijkbaar teveel… Over teveel personen.  

° Diverse promospots voor de Mi Amigo Fanclub





De café-oplossing

En we gaven een tijdschrift uit waarin we schreven over het station en z’n medewerkers. Uiteraard hanteerden we de strengste normen, waarbij we nooit iemand noch de organisatie in gevaar hadden willen brengen. Dat we eerder aan Sylvain te kennen hadden gegeven dat we  altijd voor de volle honderd procent onafhankelijk wilden blijven en we nooit ‘op bevel’ zomaar iets zouden schrijven over ‘zijn ‘ radiostation, had uiteraard niet in ons voordeel gewerkt.

Maar uiteindelijk waren wij niet de Mi Amigo Fanclub, die was er in Wevelgem al. Mireille was ook gewaarschuwd voor mijn bezoekjes, want ik zou vooral langs gaan om informatie los te peuteren. Iets wat me ook pas véél later werd verteld, Radio Mi Amigo bestond toen al lang niet meer.

Dat iedereen die voor Mi Amigo werkte schrik had en uit de belangstelling wilde en moést blijven, daar moest niet eens een discussie over worden gevoerd. Het was voldoende geweest dat welke Mi Amigo-verantwoordelijke dan ook ons netjes had verteld dat ze liever geen contact meer hadden. We zouden er ons bij neergelegd hebben. “Merci jongens, het is mooi geweest, maar we stoppen ermee.” Helaas werd gekozen voor een oplossing die zich doorgaans afspeelt aan de toog van een café, na een hele zatte avond.

Patrick Valain, die de opdracht had gekregen van Sylvain Tack om van het ‘probleem VVVR’ af te raken, had er een hele tijd over gedaan om de juiste oplossing te vinden. Die diende zich begin januari 1977 aan in de persoon van Marc Jacobs. Deze jonge Nederlandse dj had er net een maandenlange shift op zitten aan boord van de MV Mi Amigo waar hij onder andere ‘Baken 16’ (doordeweeks: 12:00-14:00 uur) presenteerde.

° Aanstaande zondag: deel 20

° Jo Postula et ses Guitares met ‘Guitars against Drums’ uit 1963, de tune van de Mi Amigo Fanclub 


Yesterdayland
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
Toen autoradio’s nog een dure optie waren  Je kan het je nauwelijks nog voorstellen, begin
Laat Gerard nog maar even op stal! De zomervakantie is of was in het land...
Ugo, de man van de witte ballonnen Schrijven is leuk. Columns zijn daarbij het summun.
Naar aanleiding van het overlijden van een oud-medewerker van RadioVisie en in meer algemene zeezenderkringen,
Het is eind februari 2019 exact vijftig jaar geleden dat ik mijn eerste artikel over
Slikmoment gisterennamiddag op radio. The Carpenters en hun ‘Yesterday Once More’ knalden uit de luidspreker
Mijn radioleven is heel duaal. Ik heb er altijd over geschreven, bij momenten heb ik
Mark Zuckerberg maakt zich zorgen om mij. Dat liet hij zelfs hoogstpersoonlijk weten. Afijn, niet

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Het vinylmoment van Manneke Pop – 43 (video)

Nostalgische column Hans Knot (46)

Dick is (nog steeds) radio actief – 8 (audio)

Plaatje maar weer – 35 (video)

Kicken op radio en zo – 21 (video)

Kolder en Klodder – 48 (video)

Sluiten