fbpx

RadioVisie

.
TVV Sound
.

De Playa Papers – 11 (audio en Baffle 21)

In september 1976 was ik met Frans aan een nieuwe Spaanse werkvakantie toe. Zo enthousiast bij het vertrek en aankomst, zo ontnuchterend bleek de sfeer na enkele dagen in Playa de Aro te zijn. We kwamen midden in een ‘radiostorm’ terecht. Er was ruzie in het Mi Amigo huishouden. En niet zomaar een kleintje. De kleine kolonie programmamakers kon het absoluut niet meer met elkaar vinden en was uiteen gevallen in verschillende kampen.

Belgen en Nederlanders stonden daarbij lijnrecht tegenover elkaar, terwijl ook de boordmedewerkers en de mensen die in Spanje programma’s op band zetten, eveneens met elkaar overhoop lagen. De ruzies escaleerden, de ‘mannen van de VVVR’ werden te pas en te onpas opgevoerd om stellingen aan te horen en het daar volmondig mee eens te zijn.

JLB en Frans Schuurbiers. Alles is rustig in Playa de Aro, maar heel erg lang zou dat toch niet meer blijven duren.

Voer voor journalisten die de sensationele kant van het Mi Amigo-verhaal graag breed uitsmeerden in de pers. Zoveel was duidelijk. Het Algemeen Dagblad had zich al een hele poos vastgebeten in het ‘volgen’ van Mi Amigo. Daarbij werd enige vorm van retoriek, overdrijving en ‘onthulling’ niet geschuwd. Net op het moment dat wij er waren, liep er ook een AD-reporter rond op zoek naar achtergrondverhalen voor een nieuwe Mi Amigo-story in de krant.

Net in die weken nam men al de programma’s voor de Kerst op, de journalist maakte er later een stuk over voor de krant.  De man werd in de watten gelegd. Mocht mee uit eten op kosten van Sylvain Tack, sliep in zijn villa en werd persoonlijk door de schoonvader van de Mi Amigo-baas terug naar het vliegveld gebracht. Wij moesten met minder tevreden zijn.

° Kerstprogramma 1976 met Bart van Leeuwen, Peter Vandam en Stan Haag. Opgenomen in oktober 1976.



Gratis eten en drinken!

De ruzie had, hoe cynisch het was, ook positieve kanten. Iedereen wilde immers zijn kant van het verhaal aan ons en het AD kwijt. We waren de enige klankborden. De lokale bakker of slager had geen interesse, wist nauwelijks van het bestaan van het radiostation af. Wij waren er wel en werden daarom beschouwd als een zeer geïnteresseerde partij.

Het resultaat was dat we voortdurend werden uitgenodigd op etentjes, drankjes en/of ijsjes. We werden getrakteerd door iedereen die op dat moment voor Mi Amigo in Spanje werkte en kregen de meest waanzinnige verhalen te horen. Een namiddag van opperste verwarring brachten we door in het gezelschap van Joop Verhoof en Michelle. Het ging de hele tijd over Peter Vandam, die op dat moment naar België was.

Joop Verhoof, JLB, Frans Schuurbiers, Michelle, journalist van het AD. Luisteren naar de wildste ‘oorlogsverhalen’.

Verveling troef?

De bottom line van het verhaal was natuurlijk dat de heren en dames zich stierlijk verveelden. Hun leefgemeenschap was zo klein dat het voortdurend met elkaar optrekken wel moest leiden tot ruzies. Meestal gingen die om niks en in het thuisland zou men ’s anderendaags allang niet meer geweten hebben waar men de dag voordien over geïrriteerd was geraakt.

In de geïsoleerde Mi Amigo-kolonie bleven die kleine ergernissen evenwel hangen en werden ze uitvergroot. Eén week en negentien ruzies later waren we weer op weg, met de auto, naar huis. We besloten zo waarheidsgetrouw en objectief als mogelijk de explosieve situatie in ons eigen blad uit te leggen. Het Ward één van de verhalen waar ik het langst heb geschreven. Uiteindelijk, na vele versies was ‘onze’ story klaar voor Baffle 21, de oktober editie van 1976. (Zie onderaan, pagina 26, 27 en 28).

Het Algemeen Dagblad had voor een andere invalshoek gekozen. Terug thuis lazen we tot onze verbazing in de krant niet alleen een uitgebreid verhaal over ‘Het einde van Mi Amigo door interne ruzies’, Frans, ikzelf en de hele VVVR werden ook nog eens netjes geciteerd met een aantal uitspraken waarvan wij dachten ze ‘in vertrouwen’ te hebben gezegd.

De journalist had vooral willen weten wie gelijk had in het conflict ‘België versus Nederland’. Alhoewel we ons niet bewust waren een duidelijk antwoord te hebben gegeven, lazen we er toch verschillende in de krant. Sommige beroepsjournalisten hoorden kennelijk andere dingen dan er echt gezegd werd.

° Aanstaande zondag: deel 12


TVV Sound
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Yesterdayland
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
Ugo, de man van de witte ballonnen Schrijven is leuk. Columns zijn daarbij het summun.
Naar aanleiding van het overlijden van een oud-medewerker van RadioVisie en in meer algemene zeezenderkringen,
Het is eind februari 2019 exact vijftig jaar geleden dat ik mijn eerste artikel over
Slikmoment gisterennamiddag op radio. The Carpenters en hun ‘Yesterday Once More’ knalden uit de luidspreker
Mijn radioleven is heel duaal. Ik heb er altijd over geschreven, bij momenten heb ik
Mark Zuckerberg maakt zich zorgen om mij. Dat liet hij zelfs hoogstpersoonlijk weten. Afijn, niet
De voorbije weken kwam de ‘Joepie Top 50’ een aantal keer voorbij. De eerste aflevering
Ik heb grenzen nooit vreemd gevonden. Ik woon dan ook ik een grensgebied. Uit het

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Het vinylmoment van Manneke Pop – 35 (video)

Nostalgische column Hans Knot – 39 (audio)

Plaatje maar weer (29)

Kicken op radio en zo (13)

Kolder en Klodder – 40 (video)

De Playa Papers – 10 (audio)

Sluiten