De Mi Amigo Solex van Otto Zo ging het verder na 1 april 1978

Leestijd: 3 minuten

De start van de vierde maand, tegelijk het tweede kwartaal van een jaar wordt gekenmerkt door een lawine van aprilvissen. Gisteren doken we er een drietal op uit onze archieven. Er was de come back van Radio Veronica (1976), gevolgd door die van Radio Maeva (1982) en tot slot kwam ook nog het verhaal van de ’Solex van Otto’ (1978), boordmedewerker op het zendschip van Radio Mij Amigo, bovendrijven. Aan dit laatste verhaal zit trouwens nog een apart… verhaal vast. Bij deze aprilvis hoorde ook een wedstrijd waarbij een luisteraar een Solex kon winnen. Roeselarenaar Philippe Derluyn ging met de hoofdprijs lopen. Goed voor de maandagse column… 

Het echte verhaal achter de Otto Solex
 
In het voorjaar van 1978 werden zware werkzaamheden aan boord van de MV Mi Amigo uitgevoerd door Otto (foto). Die maakten zoveel lawaai dat het geluid doordrong tot in de live studio. De show van Ferry Eden werd er flink door gestoord. Die DJ vond het daarom zijn plicht de luisteraars te melden dat zij zich over de achtergrondgeluiden geen zorgen hoefden te maken. Het was enkel Otto maar die zijn nieuwe speelding, zijn Solex, aan het testen was, aan boord van het zendschip.
 
Het verhaal werd opgepikt door Mireille en Fernand van de Mi Amigo Fanclub in Wevelgem. Ze beslisten om er wat mee te doen. Een oude niet-meer-werkende Solex werd uit een garage gehaald, luisteraars dagenlang opgeroepen om zich op 1 april naar de fanclub te begeven. Uiteindelijk werd de ‘exclusieve’ Otto Solex verloot onder de aanwezigen op die vermaarde 1 april 1978. Mijn naam kwam uit de grote Dash-trommel. Naast de Solex was er ook nog een half werkende transistorradio. Zonder knoppen. Het ding gaf geluid maar dat was het dan ook.


Ik belde na de uitreiking mijn ouders. Mijn ma nam op en kon het niet geloven. Ik vroeg of mijn pa met de auto de Solex en mezelf kon komen oppikken. Doch mijn vader kennende, hij had het niet begrepen op die ‘gangsters’ van Mi Amigo, wist ik dat het een njet zou worden. Fernand besloot daarop om zelf mijn vader te contacteren. Zo zouden ze tenminste geloven dat mijn verhaal waar was. Het kwam in orde. Iets later kwam pa schoorvoetend aangesloft. Wat niet zijn gewoonte was, hij was altijd nogal direct van aanpak. Handen werden geschud, de Solex erbij gehaald en nagezien door pa.”

Het ding verdween in de kofferbak van de auto en ik mocht met de fiets, zo was ik ook in Wevelgem geraakt, terug naar Roeselare peddelen.  Ma was content en pa probeerde intussen de motor weer aan de praat te krijgen. Hij kwam tot de vaststelling dat er enkel één bougie kapot was. Eén nieuw exemplaar verder kon de Solex weer doen waarvoor hij was ontworpen; rijden. Ik heb er kilométers mee afgemaald.

Tot ik op een dag, aan Stationsplein, het voorwiel stuk reed over een betonblok dat was aangevoerd ter voorbereiding van lokale wegenwerken. Niet opgemerkt omdat ik net op dat moment naar een zwaaiende mevrouw keek die ‘Hey Otto Solex’ had geroepen naar mij. In Roeselare begroette iedereen me op die manier als ik voorbije snorde. Einde Solex. Perte total. Al zit er nog een positieve kant aan dit verhaal. Vanaf de dag dat pa Fernand had leren kennen kon Radio Mi Amigo niet meer stuk. Niemand mocht nog een verkeerd woord zeggen over die piraten en gangsters. Hij had in het hol van de leeuw kennis met hen gemaakt en zijn visie totaal herzien.

Philippe Derluyn

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Tim werd Bart en Otto gaf een Solex weg De betere 'aprilgrappen' van Radio Mi Amigo Aprilvissen, ze zijn van alle tijden, van en voor iedereen. Ook de media laten en lieten zich nooit onbetuigd. Bij RadioVisie hebben we dit jaar eveneens overlegd hoe we u om de tu...
Nostalgische column Hans Knot – 17 (video) Dubbelrol was uitgespeeld voor Den Draaij... Wat een feest was het in 1971 toen bekend werd dat begin maart een nieuw Nederlandstalig radiostation haar uitzendingen zou beginnen in combinatie met een Engelstalig zusje. De ure...
Nostalgische column Hans Knot (16) Bevoorradingsschip Mebo II 'gestolen' Weggesleepte tender ‘Linda’ In de historische column van deze week ga ik in gedachten weer eens op bezoek in de pittoreske Scheveningse havens, waar ik zo vaak ben geweest in de...
JLB gaat (soms) naar zee (14) Zware aanslag, licht 'verstript' In mijn column 'Stukje Noordzee in een doosje', heb ik het terloops over stripboeken omdat ik een fan ben. Ik heb het al vaker gezegd, het leven bestaat uit meer dan ademen, eten, ...
JLB gaat soms naar zee (10) Vreemde 'vogel' gespot in Playa de Aro De week van Sylvain Tack zit er op. Of toch nog niet helemaal. In mijn column kom ik graag nog eens op deze flamboyante ondernemer terug. Ik werkte een poosje met hem samen, goed v...
JLB gaat soms naar zee (9) Stukje 'Noordzee' in een doosje ‘De groene splinter’ is uiteraard één van de zes albums uit de nooit-meer-geëvenaarde ‘blauwe reeks’ van Suske & Wiske. Als notoir verzamelaar van de stripboeken uit mijn jeugd...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
Amptec
Amptec
Amptec
Spotlight

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *