De Coverack Dossiers – 5 (video) Over DAB+, oude muziek en wilde zwijnen

Leestijd: 5 minuten

Toen ik voor het eerst hoorde over DAB+ was mijn nieuwsgierigheid meteen geprikkeld. In mijn omgeving zou binnen enkele maanden een DAB+ zender komen. In de Nederlandse winkels en webshops was de DAB+ ontvanger nog onbekend. Amazon.de had ze wel en wilde ze graag naar Nederland sturen. Retouren konden gratis naar een adres in eigen land. Nou, wat let je. 

Ik bestelde de eerste van vele DAB+ ontvangers die ook snel weer terug gingen. Of het klonk van geen kant, de bediening was ontworpen door ICT’ers (onlogisch dus), of de batterijen waren niet aan te slepen, of er zat een brom in de koptelefoonuitgang. Om het bekende lange verhaal kort te maken, het was allemaal shit. Een analoog Panasonic radiootje geassembleerd in Jogjakarta van 25 euro, dat ik al jaren had staan, speelt stukken beter met een warm, vol en fris geluid. En dat heel lang op vier penlites. 


Lees verder onder de advertentie


Er kon er geen eentje tippen aan een ander toestel die mijn verzameling rijk is. En die collectie portables is groot. Voor een betere DAB+-radio moest ik 199 euro besteden en dat vertikte ik. Inmiddels heb ik toch enkele digitale ontvangers weten te bemachtigen tegen een redelijk prijs. Ze waren sterk afgeprijsd bij BCC omdat men ze aan de straatstenen niet kwijt raakte (Sangean met 100% NL opdruk), of ze waren verkeerd geprijsd bij Bol, Wehkamp of Amazon. 

Dat komt best veel voor, een kwestie van dagelijks wat webwinkels bezoeken. Over Sony ben ik best tevreden en de Sangeans kun je opladen als je er oplaadbare penlites in doet. Helaas is het zenderaanbod bij de commerciële omroepen aan het slinken en de publieke omroep wil zo veel mogelijk kanalen hebben waardoor de kwaliteit van de streams steeds lager wordt.

Via mijn Sonos kan ik vele duizenden radiozenders ontvangen en ik kan ook Spotify afspelen. Wat is het leven toch mooi; Blues en Ierse muziek in overvloed en als ik in een nostalgische bui ben kan ik ook meeblèren met Eddy Wally (Als marktkramer ben ik geboren) en een liedje van Paul Boey (Ik heb de mot in mijn lijf). En niet te vergeten Johnny en Mary Bey (De bedelaar van Parijs), en Bobbejaan Schoepen en Wil Tura en en en….

In één van die buien wilde ik eens de Kaasboerin bezoeken in Postel waar ik vroeger vaak ben geweest. Ik wilde dat fameuze orgel weer eens horen waar de vele bezoekers op dansten. Onvergetelijk is dat. Omdat het die dag mooi weer was zou ik de auto ergens in de Kempen parkeren en gewapend met mijn outdoor GPS zou ik er heen lopen. Het leek me heel avontuurlijk. Ja lopen, heel sportief van mij. Helaas was ik vergeten te controleren of de batterijen van de GPS nog vol waren. En, je raadt het al, dat waren ze dus niet. 

Ook geen verbinding op mijn smartphone, dus Google Maps kon ik vergeten. En met mijn richtingsgevoel van een dooie postduif zag ik de bui al hangen. Ik heb heel lang in de bossen rond gelopen. Wat had ik een dorst. Je denkt, ‘Als ik nu gewoon Postel probeer te bereiken dan is het toch goed’. Maar de Kaasboerin ligt kilometers van Postel, vlakbij de grens. En mijn dorst werd steeds groter. Net toen ik dacht, ‘Ik val gewoon dood neer, dan ben ik overal van af’, hoorde ik muziek. 



Terwijl ik dichterbij kwam herkende ik mijn grote vriend, Eddy Wally die schetterde uit de luidsprekers. Maar ik was niet bij de Kaasboerin, ik was bij ‘Herberg in het Wilde Zwijn’. In mijn haast om er te komen botste ik tegen de grenspaal en bezeerde mijn knie, want ik zag een beetje wazig. Wat ik nog wel zag was de drinkbak voor honden met koel helder water. 

Net toen ik op mijn zere knieën ging zitten greep de herbergier me in mijn kraag en zei me dat dit niet voor mij was maar voor de honden. Hij hielp me overeind, zette me binnen op een stoel en gaf me een glaasje water. Intussen was Eddy uitgezongen en Vader Abraham had het overgenomen met ‘Het kleine café aan de haven’. Genietend van een alcoholvrij biertje (ik durfde geen alcohol te drinken, was bang dat ik nog meer in zou storten) begon ik een beetje bij te komen en te verlangen naar het eten dat ik besteld had. 

Toen zag ik iets dat me hevig ongerust maakte, ik wist zeker dat ik begon te dementeren, Alzheimer zat om het hoekje. Het ging niet goed met me. Achter de tap van de herberg hing de kop van het wilde zwijn waarnaar de herberg genoemd was. Maar ik zag die kop even bewegen. En dat is niet goed. Een dooie zwijnenkop kan niet bewegen en dat zag ik hem toch echt doen. Ik maakte me echt grote zorgen. De herbergier zag mijn paniek en stelde me gerust; ‘Er zit een mechaniek in de kop die hem elke tien minuten een keer laat bewegen, want de legende gaat dat hij nog niet helemaal dood is’.

We hebben nog veel gepraat over de muziek waar vele mensen dol op zijn maar die niet meer op de radio te horen is. Gelukkig zijn er nog gelegenheden waar die vergeten muziek gedraaid wordt. Bij de Kaasboerin ben ik niet meer geweest. Ik ben nog lang gebleven in In het Wilde Zwijn, had lekker gegeten en gedronken. En ik was blij dat ik geen last van ‘Alzheimer Light’ had. De vriendelijke waard heeft me naar mijn auto gebracht waar de radio, stuur en plofzakken nog in zaten.

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Het vinylmoment van Manneke Pop – 40 (video) Goodbye Yellow Brick Road In dit Vinylmoment denk ik terug aan de wondere werelden van de techniek, en wel aan boord van het zendschip de MV Mi Amigo. Radio Caroline zond destijds uit van op de MV Mi Ami...
De zaak Natsie (8) Een bende parasiterende incompetente idioten Mag ik eventjes collectief innen, ik geef mijn rekeningnummer. Verwacht je een motief voor mijn plotse hebberigheid? Ik ga me verantwoorden. En nee, het heeft niks met de afwezighe...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 39 (video) Grote artiesten hebben bescheiden produ... Toen ik overdag als dj werkte voor Hilversum 3 kregen we ontstellend veel materiaal van de platenmaatschappijen. Maar het bleef ook een sport om op andere manieren aan muziek te ko...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 38 (video) Neerlands Hoop (in bange dagen): 'Ik be... Hebben wij nog iets Nederlandstalig bij de hand? Jawel! Van alle levende cabaretiers uit Holland zijn er een paar die tot in Vlaanderen bekend zijn. Denk aan Youp van ’t Hek, tegen...
Plaatje maar weer – 31 (video) Zeer speesjaal toffe popwerkjes De vroegere Veronica en nu Nederlandse Top 40 verdwijnt van de radio! Niet echt. Even leek het er op. Je schrikt ervan. Meer dan vijftig jaar de best verkochte hits in volgorde aan...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 36 (video) Ladies and gentleman, make room for Sly... Hoeveel elpees en singles heb jij staan vroeg iemand mij laatst? Eerlijk gezegd, ik heb ze nog nooit geteld. Wat me bij de voorbereiding van dit stukje wel opvalt, is dat in die gi...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Plaatje maar weer (15)
Jos ON8VRT uit Blankenberge – 3 (audio)
Kolder en Klodder (25)
JLB gaat (soms) naar zee (25)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 19 (video)
Nostalgische column Hans Knot – 23 (video)
Sluiten