De Coverack Dossiers – 5 (video) Over DAB+, oude muziek en wilde zwijnen

Toen ik voor het eerst hoorde over DAB+ was mijn nieuwsgierigheid meteen geprikkeld. In mijn omgeving zou binnen enkele maanden een DAB+ zender komen. In de Nederlandse winkels en webshops was de DAB+ ontvanger nog onbekend. Amazon.de had ze wel en wilde ze graag naar Nederland sturen. Retouren konden gratis naar een adres in eigen land. Nou, wat let je. 

Ik bestelde de eerste van vele DAB+ ontvangers die ook snel weer terug gingen. Of het klonk van geen kant, de bediening was ontworpen door ICT’ers (onlogisch dus), of de batterijen waren niet aan te slepen, of er zat een brom in de koptelefoonuitgang. Om het bekende lange verhaal kort te maken, het was allemaal shit. Een analoog Panasonic radiootje geassembleerd in Jogjakarta van 25 euro, dat ik al jaren had staan, speelt stukken beter met een warm, vol en fris geluid. En dat heel lang op vier penlites. 


Lees verder onder de advertentie


Er kon er geen eentje tippen aan een ander toestel die mijn verzameling rijk is. En die collectie portables is groot. Voor een betere DAB+-radio moest ik 199 euro besteden en dat vertikte ik. Inmiddels heb ik toch enkele digitale ontvangers weten te bemachtigen tegen een redelijk prijs. Ze waren sterk afgeprijsd bij BCC omdat men ze aan de straatstenen niet kwijt raakte (Sangean met 100% NL opdruk), of ze waren verkeerd geprijsd bij Bol, Wehkamp of Amazon. 

Dat komt best veel voor, een kwestie van dagelijks wat webwinkels bezoeken. Over Sony ben ik best tevreden en de Sangeans kun je opladen als je er oplaadbare penlites in doet. Helaas is het zenderaanbod bij de commerciële omroepen aan het slinken en de publieke omroep wil zo veel mogelijk kanalen hebben waardoor de kwaliteit van de streams steeds lager wordt.

Via mijn Sonos kan ik vele duizenden radiozenders ontvangen en ik kan ook Spotify afspelen. Wat is het leven toch mooi; Blues en Ierse muziek in overvloed en als ik in een nostalgische bui ben kan ik ook meeblèren met Eddy Wally (Als marktkramer ben ik geboren) en een liedje van Paul Boey (Ik heb de mot in mijn lijf). En niet te vergeten Johnny en Mary Bey (De bedelaar van Parijs), en Bobbejaan Schoepen en Wil Tura en en en….

In één van die buien wilde ik eens de Kaasboerin bezoeken in Postel waar ik vroeger vaak ben geweest. Ik wilde dat fameuze orgel weer eens horen waar de vele bezoekers op dansten. Onvergetelijk is dat. Omdat het die dag mooi weer was zou ik de auto ergens in de Kempen parkeren en gewapend met mijn outdoor GPS zou ik er heen lopen. Het leek me heel avontuurlijk. Ja lopen, heel sportief van mij. Helaas was ik vergeten te controleren of de batterijen van de GPS nog vol waren. En, je raadt het al, dat waren ze dus niet. 

Ook geen verbinding op mijn smartphone, dus Google Maps kon ik vergeten. En met mijn richtingsgevoel van een dooie postduif zag ik de bui al hangen. Ik heb heel lang in de bossen rond gelopen. Wat had ik een dorst. Je denkt, ‘Als ik nu gewoon Postel probeer te bereiken dan is het toch goed’. Maar de Kaasboerin ligt kilometers van Postel, vlakbij de grens. En mijn dorst werd steeds groter. Net toen ik dacht, ‘Ik val gewoon dood neer, dan ben ik overal van af’, hoorde ik muziek. 



Terwijl ik dichterbij kwam herkende ik mijn grote vriend, Eddy Wally die schetterde uit de luidsprekers. Maar ik was niet bij de Kaasboerin, ik was bij ‘Herberg in het Wilde Zwijn’. In mijn haast om er te komen botste ik tegen de grenspaal en bezeerde mijn knie, want ik zag een beetje wazig. Wat ik nog wel zag was de drinkbak voor honden met koel helder water. 

Net toen ik op mijn zere knieën ging zitten greep de herbergier me in mijn kraag en zei me dat dit niet voor mij was maar voor de honden. Hij hielp me overeind, zette me binnen op een stoel en gaf me een glaasje water. Intussen was Eddy uitgezongen en Vader Abraham had het overgenomen met ‘Het kleine café aan de haven’. Genietend van een alcoholvrij biertje (ik durfde geen alcohol te drinken, was bang dat ik nog meer in zou storten) begon ik een beetje bij te komen en te verlangen naar het eten dat ik besteld had. 

Toen zag ik iets dat me hevig ongerust maakte, ik wist zeker dat ik begon te dementeren, Alzheimer zat om het hoekje. Het ging niet goed met me. Achter de tap van de herberg hing de kop van het wilde zwijn waarnaar de herberg genoemd was. Maar ik zag die kop even bewegen. En dat is niet goed. Een dooie zwijnenkop kan niet bewegen en dat zag ik hem toch echt doen. Ik maakte me echt grote zorgen. De herbergier zag mijn paniek en stelde me gerust; ‘Er zit een mechaniek in de kop die hem elke tien minuten een keer laat bewegen, want de legende gaat dat hij nog niet helemaal dood is’.

We hebben nog veel gepraat over de muziek waar vele mensen dol op zijn maar die niet meer op de radio te horen is. Gelukkig zijn er nog gelegenheden waar die vergeten muziek gedraaid wordt. Bij de Kaasboerin ben ik niet meer geweest. Ik ben nog lang gebleven in In het Wilde Zwijn, had lekker gegeten en gedronken. En ik was blij dat ik geen last van ‘Alzheimer Light’ had. De vriendelijke waard heeft me naar mijn auto gebracht waar de radio, stuur en plofzakken nog in zaten.

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Het vinylmoment van Manneke Pop – 31 (video) Stephen Stills - Marianne De zomer is niets, twee en een halve maand geleden was ik bang dat ik niet genoeg spannende Vinylmomenten zou hebben om de zomer te vullen, maar nu moet ik zwaar gaan kiezen tussen...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 30 (video) Een Vlaming in Holland Bij de TROS heb ik een tijd de Nederlandstalige Top 10 gepresenteerd. Als Vlaming, kan je het je voorstellen? Op vrijdagmiddag draaiden we die lijst tussen 12:00 en 13:00 uur, daar...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 29 (video) Warren Zevon: Leave My Monkey Alone. Le... Vandaag gaan we terug naar de tijd dat Werchter nog Torhout Werchter was. Er zijn van die artiesten die nooit bij het grote publiek bekend zijn geworden. En waar ligt dit dan aan? ...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 28 (video) 'Jezus was a crossmaker' hoor je nooit ... Zomer aan boord van een zendschip! Dat is nog eens iets om aan terug te denken. Ik ben het voor je gaan nakijken. Het moet in 1975 geweest zijn dat ik een zomer aan boord van de MV...
Nostalgische column Hans Knot – 32 (video) In de zomer van 1965 waren er twee films die bij het bioscooppubliek aansloegen. De veelal geroemde ‘Fanfare’ van Bert Haanstra was de eerste. In Groningen te zien in het Grand The...
De Coverack Dossiers – 12 (video) Over oren, hersenen en Dolby Het was rond 1995 dat ik een Dolby surround systeem kocht. Je hoorde dan een kamervullend geluid als je naar een film op televisie zat te kijken, net als in de bioscoop. Een vierka...
Deel of print dit artikel
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
Amptec

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer in Column
Plaatje maar weer (15)
Jos ON8VRT uit Blankenberge – 3 (audio)
Kolder en Klodder (25)
JLB gaat (soms) naar zee (25)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 19 (video)
Nostalgische column Hans Knot – 23 (video)
Sluiten