fbpx

RadioVisie

.
TVV Sound
.

Commissie Media: Q & (niet echt een) A

Deel of print dit artikel

Sven Gatz weigert ‘om juridische redenen’ 

Opnieuw voorleggen

Gisteren stelde mediacommissielid Karin Brouwers (CD&V) nog maar eens een vraag om uitleg aan minister Gatz, over de gevolgen van het advies van de Raad van State over het ontwerpbesluit tot herstel van het radiofrequentieplan’. Zeg maar het recente advies over het herstelplan van het frequentieplan. Echt concreet werd het allemaal niet.

Gatz: “De nieuwe raadpleging is er een element van (‘zich conformeren naar het advies, n.v.d.r.), de datum van inwerkingtreding is een ander element dat nog onderzocht wordt”. Gatz verduidelijkte dat hij het nieuwe frequentieplan, “na de tweede raadpleging, opnieuw zal voorleggen aan de Vlaamse regering, voor definitieve beslissing en goedkeuring”.

Behoorlijk bestuur

In een tweede repliek stelde minister Gatz over ‘de kwaliteit van de raadplegingen’: “Het is zo – en dat mag de Raad van State doen – dat de Raad van State daar stelselmatig de lat hoger legt”. De Raad van State bepaalt echter de regels niet, zij past toe wat voorgeschreven is. Volgens een Europese richtlijn van 2002 is het juist aan de overheid om daar aan te voldoen. 

Zo moet de overheid zich houden aan het zorgvuldigheidsbeginsel: ‘Elk besluit moet zorgvuldig worden voorbereid, en genomen’. Er is ook het rechtszekerheidsbeginsel: ‘De overheid moet haar besluiten zo formuleren dat de burger precies weet waar hij aan toe is, en wat van hem verlangd wordt’. De Raad van State waakt over die toepassing(en).

Drie vragen

De Raad van State heeft al herhaaldelijk op onvolkomenheden gewezen, zowel in adviezen, als in arresten. De minister kent de lat, en weet hoe hoog die zou moeten gelegd worden. Iedereen weet ook dat de sector nu zowel op hete kolen, als in een gewetenstrijd zit: het belang van omroepen die wel in procedure zitten, tegenover die wat dat niet zijn. 

De volledige vergadering  van de Commissie Media, gisteren, is in onderstaand filmpje te bekijken. Er werden deze drie vragen behandeld: 

1. Kan de minister meer toelichting geven bij de gevolgen van dit advies van de Raad van State voor de rechtszekerheid van het nieuwe frequentiebesluit en de door u toegekende erkenningen ?

2. Is de minister van mening dat door de organisatie van deze tweede raadpleging wel afdoende zal worden beantwoord aan de principiële bezwaren van de Raad van State in haar Arrest van 26 oktober 2018 en in haar Advies van 4 februari 2019 ?

3. Welke initiatieven zal de minister nemen om de door deze nieuwe verwikkelingen ontstane onrust in de radiosector weg te nemen? 

‘Juridische redenen en juridisch onderzoek’

Het antwoord van minister Sven Gatz was eigenlijk geen antwoord. Iedereen zou het wel fijn vinden als alle juridische procedures zouden stoppen. Volgens Gatz wordt de tweede bevraging conform het advies van de Raad Van State gehouden. Dat is beter ook zo, anders ketst alles misschien een tweede keer af, wat toch geen voorbeeld van goed bestuur zou zijn. 

Over de essentie van het herstelbesluit, en de terugwerkende kracht ervan, spreekt hij zich (nog) niet uit. De minister zegt letterlijk: “De inwerkingtreding en de retroactiviteit, daar ga ik mij niet over uitspreken, nog niet over uitspreken, omwille van juridische redenen en omwille van juridisch onderzoek”. 

Toekomstige procedures

Het advies van de Raad van State over het besluit is echter zeer duidelijk: 

Het vernietigingsarrest nr. 242.804 houdt voor de Vlaamse Gemeenschap niet de verplichting in om het vernietigde besluit met terugwerkende kracht te hernemen. Aan het herstelbesluit kan bovendien geen retroactieve uitwerking worden verleend, omdat daarmee zou worden ingegrepen in hangende rechtsgedingen. Van de terugwerkende kracht moet derhalve worden afgezien”.

Het is te verwachten dat de Raad van State deze motivering, in toekomstige procedures, niet los laat. De minister moet dan kiezen tussen ‘tyfus en cholera’. Legt hij het advies naast zich neer dan zou dit zeker een zeer sterke grond zijn om het frequentieplan (eventueel) opnieuw aan te vechten. Daarmee zouden alle erkenningen in de Vlaamse radiowereld op de tocht komen te staan.

Verschillen tussen dossier en realiteit

Volgt hij het advies, dan vervallen automatisch alle erkenningen waarover een procedure is bij de Raad Van State. Dat zijn er minder dan het totaal aantal erkenningen, 90% van de erkenningen zit niet in een procedure. En dan is er verder nog de vraag wat er met de vervallen erkenningen gaat gebeuren. 

Mochten die opnieuw beslist worden zonder een nieuwe erkenningsronde, maar op basis van de originele dossiers, en met als rechtsgrond het nieuwe frequentieplan, dan zou dat zeker niet ‘zorgvuldig’ zijn: de eerder ingediende gegevens zijn immers na twee jaar volstrekt achterhaald. Met uitzondering van misschien TOPradio zijn er ook al herhaaldelijk verschillen vastgesteld tussen dossier en realiteit. 

Aanbod niet beperken

Voldoet de tweede raadpleging trouwens wel echt aan het advies van de Raad van State? Het advies stelt duidelijk: 

“Het aantal gebruiksrechten mag echter niet worden beperkt, tenzij dit onvermijdelijk is in verband met de schaarste van radiofrequenties en de noodzaak om een efficiënt gebruik daarvan te waarborgen”

Restfrequenties

Wat is een ‘efficiënt gebruik’? Alle insiders weten dat er nog restfrequenties zijn die perfect in gebruik kunnen worden genomen. Als die niet bevraagd worden, en niet worden opgenomen, dan voldoet het nieuwe frequentieplan (opnieuw) niet aan de richtlijn. 

“Om de belanghebbende partijen (hierna: het publiek) de mogelijkheid te geven een onderbouwd standpunt in te nemen en zich uit te spreken over de eventuele beperking van het aantal gebruiksrechten en over het eventueel wijzigen van de ermee verbonden rechten en plichten, dient de overheid transparant te handelen en de nodige informatie ter beschikking te stellen. Daartoe is onder meer vereist dat het publiek inzage krijgt in het aantal beschikbare frequenties, ook die welke niet in het ontwerp van frequentieplan zijn opgenomen”

“Van het publiek kan niet verwacht worden dat het weet welke informatie relevant is en waar die te vinden is om zo een volledig beeld te krijgen van de frequenties die al dan niet beschikbaar zijn”.

“Slechts indien de publieke raadpleging transparant wordt georganiseerd, is voldaan aan de verplichtingen die voor de Vlaamse Gemeenschap volgen uit de Machtigingsrichtlijn”.

Transparantie

Hier staat eigenlijk letterlijk dat zelfs Jan-met-de-pet moet begrijpen welke frequenties er zijn en wat het bereik van deze frequenties is. De Vlaamse overheid stelt daarover nu zo ‘n 640 bladzijden frequentieplan ter beschikking (in pdf), via een link.

Dat is eigenlijk onleesbaar voor de leek, een gewone burger. Zelfs voor professionelen is het handmatig invoeren van zoveel gegevens niet realistisch.  

Behalve het reeds genoemde rechtszekerheidsbeginsel, waaraan de overheid zich moet houden, is er zeker ook een groot verschil tussen de ‘transparantie’ van minister Gatz, en die van zijn Waalse collega’s over de taalgrens. Dergelijke kaartjes zijn te fabriceren als de 640 bladzijden, met hetzelfde softwareprogramma als in Wallonië, worden ingevoerd in een computer. 

Het is echter nog sterker: deze frequenties zijn reeds ingevoerd in het softwareprogramma, dat door de Administratie Media, en ook door de regulator, op dagelijkse basis wordt gebruikt! Het begint er dan steeds meer op te lijken dat hier bewust voor minder transparantie wordt gezorgd, in plaats van de vereiste méér transparantie.

Akkoord van Genève 

Er is echter ook de invloed van de storing van de bevroren frequenties uit Wallonië. Transparantie zou betekenen dat er een technisch overzicht zou worden gegeven van de gevolgen daarvan op Vlaamse zendgebieden. Anders is de dekking van deze frequenties niet in te schatten. Een dergelijk overzicht ontbreekt echter. 

Bovendien wordt er gerefereerd naar het akkoord van Genève, doch dat akkoord, noch de inhoud ervan, werden bijgevoegd.  Het is dan helemaal niet duidelijk aan welke technische normen het herstelde Vlaamse frequentieplan volgens dat akkoord van Genève zou moeten voldoen? Evenmin of het er wel aan voldoet, en dan kan de raadpleging geen oordeel vellen. 

Er zijn zeker vragen over transparantie, de vraag komt zelfs steeds meer waarom deze transparantie niet wordt gegeven? Zou er een verschil zijn in technische bescherming tussen openbare en privé omroepen? Of zou er dubbele dekking kunnen zijn voor sommigen omroepen? Of zou er niet teveel inzicht mogen zijn over mogelijkheden met restfrequenties? 

Zolang men op juridisch drijfzand bouwt zullen er vragen blijven komen, waarschijnlijk ook procedures. Misschien komen daarin eindelijk meer concrete antwoorden. (VO)

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

TVV Sound
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound

1
Reageer op dit artikel

avatar
1 Aantal reacties
0 Antwoorden op reacties
0 Volgers
 
Meest beantwoorde reactie
Artikel met de meeste reacties
1 Personen die reageerden
Erwin Personen die recent reageerden
  Inschrijven  
Abonneren op
Erwin
Gast
Erwin

Op bepaalde punten is het zeer duidelijk dat de minister (?) een natte vinger beleid voert. Onwetend, onzorgvuldig en geen rekening houdend met de Europese richtlijnen (plan van Genève). De zogenaamde restfrequenties MOETEN aangeboden worden met de vergunde vermogens, zoals dat in het plan in 85 is opgenomen. De minister snijdt in eigen vingers en lapt de Europese regelgeving volledig aan zijn laars. Overigens is het ook NIET toegestaan om boven 104.9 met meer dan 100 watt ERP uit te zenden, dus de toekenning van 106.8 (Arabel) te Brussel en Vibration op 107.2 eveneens vanuit Brussel met 2000, ja u leest goed 2000 watt is het absurde ver voorbij. Dit is geen correct beleid, maar pure discriminatie.

Meer in Actueel
Het Avondblad van 21 februari (audio)
RadioVisie’s DAB+ weekrapport (4)
Red Sands: eerst bommen, daarna muziek
Het Avondblad van 20 februari (video)
AudioValley (Radionomy) nu ook op Euronext Brussel
Digimeter 2018: meer digitale radio, maar FM houdt stand
Sluiten