Nostalgische column Hans Knot (31) Rolling Radio Communication Facility

Leestijd: 4 minuten

In deze korte nostalgische terugblik neem ik je mee naar Amerika. Politiek is communicatie, zo wordt wel eens gezegd. Dat is misschien wat overdreven, maar belangrijk is communicatie in de politiek en zeker in de Amerikaanse. Dat werd door hun leiders al vroeg beseft. Het is dan ook niet vreemd dat er al in de jaren vijftig van de vorige eeuw in de presidentiële trein een complete coupé werd ingericht voor een ‘Rolling Radio Communication Facility’. 

Allereerst dien je in Amerika te zijn. Daarnaast moet je de beschikking hebben over een scanner met de mogelijkheid om de zogenaamde ‘utility’ band te beluisteren. En dan is het ook nog noodzakelijk dat je weet dat de Amerikaanse president in je omgeving komt voor een werkbezoek. Zijn deze drie voorwaarden vervuld, dan kan je de scanner gebruiken om af te stemmen op de presidentiële communicatie vanuit het vliegtuig Airforce One. De vraag is echter of de vooral gecodeerde boodschappen snel te vertalen zijn.


Lees verder onder de advertentie


Op het gebied van de communicatie is de president van de USA namelijk volkomen bij de tijd. Hij beschikt over directe lijnen waar hij zijn berichten ook maar wil sturen. Maar hoe zat het nu eigenlijk vooraleer de Airforce One of andere vliegtuigen werden ingezet?  Of in tijden dat eerdere presidenten zich op een andere manier moesten verplaatsten doorheen Amerika?

Dan hebben we het al snel over de tijden dat transport per trein nog als veel veiliger werd beschouwd dan per vliegtuig. Bovendien zag men als voordeel dat men, waar dan ook, een stop kon inlassen om het volk gedag te kunnen zeggen, om eventueel zieltjes te winnen voor mogelijke toekomstige verkiezingen. 

Het IJzeren Paard, zoals de trein als transportmiddel in de tijd van de presidenten Roosevelt, Wilson en Harding werd genoemd, bleek een optimaal transportmiddel te zijn. Men kon er kris kras mee door Amerika reizen. Maar de techniek schreed voort en ook aan de trein kon nog wel het een en ander worden verbeterd. Tegen het einde van de Truman-periode werd er daarom al een enorm bedrag uitgetrokken om de presidentiële trein te voorzien van een aparte coupé die vol technische snufjes werd ingericht. Liefst $119.000 werd er in 1952 geïnvesteerd.

‘Rolling Radio Communication Facility’ was de officiële benaming van dit communicatiecentrum waar de president gebruik van kon maken als hij, per trein, op reis was in zijn land. Het werd op die manier voor hem mogelijk contact te onderhouden met onder meer Moskou. Vergeet niet, het was de periode van de Koude Oorlog. Ook met  andere hoofdsteden in de wereld  wereld, kon hij in contact komen en met alle belangrijke personen binnen zijn regering of overheidsinstanties. 

De uitrusting bestond uit ‘stemverbindingen’ die zonodig gecodeerd konden worden uitgezonden, een telex en later ook fax-apparatuur. FM-frequenties waren beschikbaar voor mobiele telefoongesprekken, voor beveiliging en voor contacten tussen mensen binnen de diverse coupés van de presidentiële trein.



Tevens werd optimaal gebruik gemaakt van doorsturing van toespraken die door de presidenten tijdens de reizen werden opgenomen en vervolgens werden uitgezonden op bepaalde frequenties, waarna lokale stations ze weer konden opnemen voor heruitzending of doorsturing naar de nationale netwerken. 

Sta er wel bij stil dat dit alles mogelijk werd voordat we het tijdperk van digitalisering en mini-apparatuur ingingen. Het betrof dus apparatuur van groot formaat, stevig ingebouwd in rekken, zodat het te allen tijde stabiel in de trein zou staan. Alles bij elkaar vulde de apparatuur een complete coupé.

Op de foto helemaal onderaan  zien we de volgepakte coupé. Op het plaatje vallen onder meer vier ontvangers te onderscheiden van het merk Hammarlund SP600, verder een mengpaneel en nog een aantal klokken, bedoeld om de vier tijdszones waarin Amerika is onderverdeeld in de gaten te houden. Of de dienstdoende officier op het moment van het maken van de foto bezig was met het voorlezen van een presidentiële verklaring, is niet bekend.



Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Nostalgische column Hans Knot – 30 (video) Ze kon de grote aandacht bijna niet aan..... Zaterdag 21 mei 1970 vond het Eurovisie Songfestival plaats in het RAI Congrescentrum in Amsterdam omdat Lenny Kuhr het jaar daarvoor één van de winnaars was geweest met het nummer...
Nostalgische column Hans Knot – 29 (video) De Zuid-Afrikaanse 'bulk araser' Dit verhaal dook terug op toen ik recentelijk een bulk araser uit de kast haalde op de universiteit om een aantal videobanden te wissen. Ik schafte dit apparaat reeds in 1976 aan e...
Nostalgische column Hans Knot (28) De vroege commercialmakers Enkele jaren geleden kreeg ik een demo toegestuurd van een productiebedrijf dat al in de vroege jaren zestig van de vorige eeuw ondermeer reclamespots maakte voor Radio Veronica.&n...
Nostalgische column Hans Knot (27) 1968: Vragen over de komst van lokale radio Berichtjes in de kranten waar deze column over gaat, waren voor mij de reden om een schaar te pakken en ze uit te knippen. Want het ging niet alleen over radio maar het kon ook nog...
Nostalgische column Hans Knot (26) Herinneringen aan mei 1971 (3) Ook vandaag ga ik met je terug naar de laatste week van mei 1971. Al bladerend door een map met knipsels schiet ik in een grote lachbui want wat was die tijd toch mooi. Ikzelf was ...
Nostalgische column Hans Knot (25) Herinneringen aan de maand mei 1971 (2) Het zal voor menige vrouw een fijn gevoel zijn geweest toen in de laatste week van mei 1971, de maand waar we het vorige week al over hadden, dat ze zelf in een vroeg stadium kon z...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
De Coverack Dossiers (11)
Plaatje maar weer (22)
Kicken op radio en zo (5)
Kolder en Kodder – 32 (video)
De Playa Papers – 2
Het vinylmoment van Manneke Pop – 26 (video)
Sluiten